De laatste dagen van Kwarkbol

spiegel / Richard Osinga

Beeld Keke Keukelaar

Op deze plek verhalen schrijvers, journalisten en publicisten over een persoonlijke ervaring met de gezondheidszorg. Zo houden ze zorgprofessionals een spiegel voor. In deze aflevering: Richard Osinga.

In de spreekkamer hoef je je als patiënt gelukkig niet bezig te houden met de vraag wat een behandeling kost. Bij een bezoek aan de dierenarts ligt dat anders. Je betaalt alles zelf. En dus denk je ook: misschien is dit te duur.

Wij hadden twee konijnen, Kwarkbol en Cornelia. Het was eenvoudig om van Cornelia te houden. Zij was slim en snel, ze ontsnapte met onmogelijke sprongen uit de omheining achterin de tuin, waarna we haar met zijn allen moesten vangen. Kwarkbol was lui, leek dommig en kon plotseling agressief uit de hoek komen, zelfs wanneer je hem probeerde eten te geven. Maar we hielden ook van Kwarkbol, natuurlijk hielden we van dat dikke, domme konijn.

Natuurlijk hielden we van dat dikke, domme konijn

De laatste dagen van Kwarkbol beginnen wanneer ik maden ontdek bij het verschonen van het hok. Ik inspecteer beide konijnen direct en bij Kwarkbol zie ik het krioelen. Google leert me de medische term, myiasis, en geeft het advies om direct naar de dierenarts te gaan, ook al is het weekend.

We bellen rond en we kunnen terecht bij een dierenarts in de regio. Met mijn jongste dochter en een reiskooi stappen we in de auto. De dierenarts constateert wat we al vreesden. Hij scheert het achterste, maakt het goed schoon en geeft een eerste shot antibiotica. Wij krijgen een doosje injectie­naalden mee en een spray. De komende dagen mogen mijn dochter en ik dierendokter spelen.

Bij de controle een paar dagen later blijkt dat we ons werk goed gedaan hebben, helaas heeft Kwarkbol wel een ander probleem: een blaassteen zo groot als een knikker. De enige optie is een operatie waarbij zijn penis verwijderd wordt. We zijn al een paar honderd euro verder, en dus vraag ik wat de operatie ongeveer kost. Tegen de duizend euro is het antwoord.

Ik zei geen nee, niet met mijn jongste dochter naast me

Ik zei geen nee, niet met mijn jongste dochter naast me, maar ik vroeg me wel af of ik dit dikke, luie, onaardige konijn dat geld waard vond. Misschien is wat volgde een vergelding voor mijn ongevoeligheid, want na de operatie werden we gebeld. Kwarkbol had het helaas niet overleefd. Als we wilden konden we afscheid komen nemen.

Toen mijn dochter uit school kwam, reden we meteen naar de dierenarts. Ze hield zich groot, ook toen we in een klein kantoortje naar het levenloze lichaam van Kwarkbol in een schoenendoos staarden.

De eindrekening van de dierenarts kwam, en bevatte naast de kosten voor de operatie ook een post voor het afscheid van Kwarkbol. Vijfentwintig euro voor een blik in een schoenen­doos.

Richard Osinga (1971) is schrijver en voormalig diplomaat, heeft vier dochters en geen konijnen meer. Zijn nieuwste roman Bunker vertelt een beklemmend verhaal over een techmiljardair die een geheime ondergrondse stad bouwt als toevlucht voor de superrijken.

Delen