Een helende plek
Psychiater Mijke Lambregtse gebruikt haar ervaring als behandelaar én patiënt voor het opzetten van een ggz-instelling.

Mensen met een complexe psychiatrische zorgvraag die lang op een wachtlijst staan. Bij wie eerdere behandelingen niet of onvoldoende hielpen. Die niet meer kunnen werken of studeren, en daardoor aan de zijlijn van de maatschappij belanden.
Juist díé groep wil psychiater en psychotherapeut Mijke Lambregtse (54) hulp bieden in het door haar geïnitieerde Centrum Veerkracht dat op 2 september de deuren opende in Rotterdam.
25 jaar werkt Lambregtse als behandelaar, onderzoeker en opleider in het Erasmus MC. Met dat naderende jubileum komt de vraag: wil ik dit tot mijn pensioen blijven doen? “In 2017 ben ik zelf flink ontregeld geraakt”, vertelt ze. “Ik heb toen als patiënt in de ggz goede en minder goede dingen meegemaakt. Hoe kan ik die persoonlijke ervaringen en mijn professionele kennis gebruiken om de zorg anders en beter te organiseren, vroeg ik me af.
‘Van wachtlijsten wordt niemand beter’
De jaren erna werden de plannen in mijn hoofd steeds concreter. Ik wilde een eigen instelling opzetten waarin zorgprofessionals en ervaringsdeskundigen samenwerken om patiënten in een prettige omgeving duurzaam te laten herstellen. Met een groepsgerichte, brede aanpak, inclusief muziek, drama en yoga. Waar we nauwe banden onderhouden met huisartsen en het sociale domein, en ook wetenschappelijk onderzoek kunnen doen. Dat centrum is er nu.”
Stadspaleis
Aan het Rotterdamse Koningin Emmaplein vindt Lambregtse een helende plek voor haar instelling, in een heus stadspaleis uit 1888 met bijna dertig kamers en een gigantische tuin.
“Op weg naar het Erasmus fietste ik daar dagelijks langs. Afgelopen januari heb ik de stoute schoenen aangetrokken en de eigenaar gemaild, de bejaarde jonkheer Theodoor Sandberg. Tijdens een gesprek bij de open haard vertelde ik hem over mijn droom. ‘Ik ga je helpen die waar te maken’, antwoordde hij. Een half jaar later was ik samen met mijn zakelijk partner, Astrid Kok-Humme, de nieuwe eigenaar.”
Loondienst
Zo snel kan het dus gaan als je een goed doordacht plan hebt, dat voorziet in een maatschappelijke behoefte. Ook de bank is meteen enthousiast. Het resultaat: een compleet nieuwe ggz-instelling met vooralsnog twintig medewerkers die allemaal in loondienst zijn.
“Dat vinden we belangrijk voor de commitment en de continuïteit. Zelf staan Astrid en ik trouwens ook op de loonlijst. We hebben geen investeerders of aandeelhouders. De organisatie is plat – managers zijn er niet. En patiënten en vrijwilligers helpen met bijvoorbeeld het onderhoud van de tuin. Alle marge gaat direct terug in de organisatie.”
Gecontracteerde zorg
Vooralsnog is het wel een uitdaging om de zorg betaalbaar te houden. Als beginnende instelling komt Centrum Veerkracht namelijk nog niet in aanmerking voor gecontracteerde zorg. Dat geldt ook voor 2025.
“Dat betekent dat onze patiënten voorlopig gemiddeld slechts 60 procent van de zorg vergoed krijgen. Met onze groepsgerichte aanpak en de inzet van ervaringsdeskundigenwerken we wel heel efficiënt, maar dat alleen is niet genoeg. We hopen dus dat zorgverzekeraars ons zo snel mogelijk tegemoetkomen.
Des te meer omdat er bijna 100.000 patiënten op een ggz-wachtlijst staan. Behalve dat dat ongelofelijk veel persoonlijk leed veroorzaakt, kost het de maatschappij ook heel veel geld. Daar wordt niemand beter van.”



