Eigen weg: huisarts Ali Zamani
In de serie Eigen weg vertellen zorgprofessionals over de afslagen op hun levenspad. Deze keer: huisarts Ali Zamani (36), die na vmbo, havo en vwo zijn geneeskundestudie cum laude afrondde én een succesvol bedrijf oprichtte.

Bepalend in mijn jeugd was …
“… de vlucht van mijn ouders uit Afghanistan. Toen ze vertrokken, was mijn moeder zwanger van mij. Ik werd onderweg geboren, in Iran. Eenmaal in Nederland belandden we in Nijmegen, waar ik ben opgegroeid. Aan de multiculturele basisschool daar heb ik goeie herinneringen. De leraren waren fijn en ik werd er gestimuleerd om te leren.”
Op de middelbare school …
“… kreeg ik het moeilijk. In de vrijwel geheel witte klas wist ik me moeilijk tot de anderen te verhouden. Om geaccepteerd te worden, ging ik me stoer gedragen, meedoen met de rest. Dat werd me door de docenten niet in dank afgenomen, met een vmbo-advies tot gevolg. Het was een enorme klap voor mijn zelfvertrouwen, waar ik nog jaren last van heb gehad. Maar het zorgde ook voor een sterke bewijsdrang: ik moest en zou laten zien dat ik méér kon.”
Ik besloot door te leren omdat …
“… ik als kind al dokter wilde worden. Die droom werd versterkt door een kennis van mijn familie, een bedrijfsarts. Ik vond zijn wereld fascinerend en keek erg tegen hem op. Na het vmbo deed ik eerst havo en daarna vwo. Dat ik vervolgens werd uitgeloot voor geneeskunde, was een enorme teleurstelling. Ik koos toen maar voor lucht- en ruimtevaarttechniek aan de TU Delft. Inhoudelijk superinteressant, maar ik voelde mij niet thuis tussen de techneuten. Nadat ik voor de tweede keer was uitgeloot voor geneeskunde, besloot ik naar Leuven te gaan. Mede dankzij de hulp van mijn natuurkundeleraar van het vwo wist ik het toelatingsexamen te halen. Zijn steun en vertrouwen zijn cruciaal geweest – ik heb nog steeds contact met hem.”
Wat ik heb onderschat is …
“… hoe anders het schoolsysteem in België werkt. Vanaf dag één was het blokken, blokken, blokken. Mijn minderwaardigheidsgevoel speelde in alle hevigheid op: ik kwam van het vmbo, het zou me nooit lukken, dacht ik. Dag en nacht zat ik met mijn hoofd in de boeken, op het ongezonde af. Pas toen ik mijn bachelor had gehaald, kreeg ik meer zelfvertrouwen. En daarmee ruimte voor andere bezigheden.”
Het idee voor een eigen bedrijf ontstond …
“… bij de hechtles aan het begin van mijn master. Na een uurtje uitleg werden we in het diepe gegooid. Ik wilde thuis verder oefenen, maar bestaande oefensets waren inhoudelijk beperkt en absurd duur. Daarop besloot ik zelf iets te fabriceren. Op een maandagochtend presenteerde ik mijn kit met kunsthuid en hechtdraad aan mijn medestudenten. Voorik het wist stond het hele auditorium om me heen – iedereen wilde het pakket bestellen. Het was de start van mijn bedrijf MediStitch. Elf jaar later bestaat dat nog steeds en wordt mijn kit in Leuven standaard gebruikt voor alle hechtlessen en examens.”
Ik koos voor het vak van huisarts omdat …
“… het zo breed is, en ik het goed kan combineren met het ondernemerschap. Ik werk nu drie dagen per week als huisarts in het Vlaamse Genk en twee dagen per week in mijn eigen bedrijf. Die combinatie blijkt voor mij perfect. Dokter zijn is alles wat ik ervan hoopte: ik vind het fantastisch om zo betrokken te zijn bij de levens van mijn patiënten. Tegelijkertijd geloof ik dat ik met MediStitch een grote impact kan maken op de medische wereld. Ik wil mijn bedrijf dus niet opgeven.”
Nu kom ik in actie tegen …
“… onrecht. Toen de oorlog in Gaza uitbrak, raakte dat me diep. Dat zorgverleners er gericht worden aangevallen, vind ik onverdraaglijk. Ik wilde iets betekenen, maar wat kun je doen van duizenden kilometers afstand?
Het antwoord kwam toen ik vorig jaar ontdekte dat farmaceut Teva financieel bijdraagt aan de Israëlische oorlogseconomie. Daarop heb ik een open brief geschreven aan alle apotheken in mijn regio. Met de oproep om alternatieve middelen uitte geven – in België is er eigenlijk altijd een betaalbaar alternatief. Vervolgens ben ik naar de burgemeester van Genk gestapt, die de brief mede heeft ondertekend. Nadat de Vlaamse media dat hadden opgepikt, heeft mijn actie in verschillende steden navolging gekregen en ben ik in mijn regio uitgeroepen tot Huisarts van het Jaar. Het toont aan dat je, ook als individu, meer kunt veranderen dan je misschien denkt.”
CV
2002-2006 vmbo – 2006-2008 havo
2008-2009 vwo – 2009-2010 lucht- en ruimtevaarttechniek
2010-2014 bachelor geneeskunde
2014-2018 master geneeskunde
2015-heden eigenaar MediStitch
2019-2020 basisarts medische repatriëringen
2020 basisarts ouderengeneeskunde
2020-2022 huisarts in opleiding
2022-heden huisarts
2026 huisarts van het jaar regio Genk




4 reacties
Petje af, collega Zamani. Wat een inspirerend verhaal is dit.
E.Kriek
20 oktober 2026 / 19:05Amice collega Zamani, beste Ali,
Ongelooflijk dat jij dat in het Milennium nog moest meemaken. Jouw levensloop is een copy-paste van de mijne van de zestiger jaren! Kind van immigranten, op Curaçao. Zou de HBS-B nooit halen, Uitgeloot voor Geneekunde, uitgeweken TU Delft (Scheikundige technologie). Later ingeloot GU Amsterdam. Tegelijk ook de rechtenfaculteit bezocht, maar daar niet verder dan de “propjes” gekomen. Maar samen met de Geneeskunde bul tot Inspecteur voor de Volksgezonheid gebombardeerd. Weggerent na ontdekken van een doofpot en in het Radboud gespecialiseerd. Nu bevorderd tot Pensionado.
L’histoire se répète!
Gerold Rach
24 oktober 2026 / 17:34Bedankt collega! Dat is heel aardig van u.
Ali Zamani
16 november 2026 / 11:42Beste Gerold,
Wat een indrukwekkend verhaal. Als ik ooit in Curaçao ben wil ik van u het hele verhaal horen.
Geniet van uw pensioen!
Ali
Ali Zamani
16 november 2026 / 11:45