Eigen weg: Hannah Boogaard, verpleegkundige in opleiding tot specialist
In de serie Eigen weg vertellen zorgprofessionals over de afslagen op hun levenspad. Deze keer: verpleegkundige in opleiding tot specialist Hannah Boogaard (40), die na een studie kunstgeschiedenis en een uitstap naar de politiek in de zorg belandde.

Bepalend in mijn jeugd was…
“… mijn liefde voor dieren, waar ik altijd mee bezig was. Maar ook het feit dat ik op school werd gepest. Ik was enig kind en voelde me al heel jong anders. Mijn klasgenootjes sloten me vaak buiten. Ik weet nog dat we een keer verstoppertje speelden en ik eindeloos achter een boom stond te wachten, omdat niemand me kwam zoeken. Het maakte me als kind verlegen en onzeker, en later ook angstig en somber. Pas na therapie toen ik in de twintig was, kon ik het pestverleden helemaal loslaten.”
Na de middelbare school…
“… wisselde ik twee keer van studie. Eerst deed ik sociaal-culturele wetenschappen, een mix van sociologie, antropologie en psychologie. Inhoudelijk boeiend, alleen voelde ik me niet helemaal thuis bij het idealistische opleidingsklimaat.
Ik stapte over naar communicatiewetenschap, maar ook die studie pakte me niet. Pas bij mijn derde keus, kunstgeschiedenis, zat ik eindelijk op mijn plek. Ik ben opgegroeid in een huis vol kunst en cultuur; mijn opa schilderde, mijn moeder tekent en mijn vader – gynaecoloog van beroep – maakt zelf muziekinstrumenten. We speelden vaak samen. Met hem deel ik ook de liefde voor fotografie. Tot op de dag van vandaag fotografeer ik veel. Onlangs heb ik nog twee bruidsreportages gemaakt.”
Ik leerde de zorg kennen toen…
“… ik op mijn negentiende een bijbaan vond als brancardier in het OLVG. Ik vond de studie kunstgeschiedenis heel interessant, maar mijn medestudenten waren enorm pretentieus. Hoe raarder je bril, hoe interessanter je was – daar had ik dus niks mee. Bij de afdeling patiëntenvervoer in het ziekenhuis leerde ik voor het eerst ‘gewone’ mensen kennen. Het was een warm bad. Uiteindelijk ben ik er vijf jaar gebleven. Na mijn afstuderen heb ik ook nog een jaar als secretaresse gewerkt bij de afdeling verloskunde van het OLVG. Mijn vader had me daar inhoudelijk voor bijgespijkerd.”
De volgende afslag die ik nam was…
“… op mijn 25e, toen ik op straat een flyer van de Partij voor de Dieren in mijn handen kreeg gedrukt. De doelstellingen van de partij spraken me enorm aan. Misschien kan ik daar werken, dacht ik. Toevallig was er een vacature voor een beleidsmedewerker bij de Amsterdamse fractie. Mijn collega’s daar voelden als mijn ‘tribe’: eindelijk zat ik tussen mensen die net zo naar de wereld keken als ik.”
Ik wist dat ik iets anders moest gaan doen toen…
“…de beleidswereld me steeds meer ging tegenstaan. Ambtenaren pretenderen te weten wat burgers willen, maar negen van de tien keer hebben ze eigenlijk geen idee van wat er echt in mensen omgaat. Met mijn ziel onder mijn arm belandde ik bij een loopbaancoach. Haar praktische aanpak leidde naar een nieuw pad: de duale hbo-v in het VUmc.
Ik genoot enorm van het werk, maar vond het óók zwaar. Ik had vooral moeite met de onregelmatige werktijden en de overdaad aan prikkels – als er twee telefoons tegelijk gingen en een patiënt ook nog iets van me wilde, kon ik wel in janken uitbarsten. Dit ga ik niet volhouden, voelde ik. Na negen sollicitaties op allerlei plekken in de zorg, van de GGD tot een privékliniek, koos ik voor een baan als praktijkondersteuner bij een huisartsenpraktijk. Daar volg ik nu de opleiding tot verpleegkundig specialist. Dit werk is me op het lijf geschreven: het is afwisselend en ik krijg de ruimte en verantwoordelijkheid om problemen zelf op te lossen.”
In de toekomst wil ik…
“… me verder specialiseren. Ik word nu heel generalistisch opgeleid. Van nature is zo’n brede aanpak niks voor mij, ik wil altijd het naadje van de kous weten. Misschien ga ik me specialiseren in dermatologie. Laatst heb ik een dag meegelopen met een dermatoloog. Ik vind de huid zo’n fascinerend orgaan. Daar komt bij dat we in onze praktijk veel huidproblemen zien.”
Terugkijkend ben ik dankbaar voor…
“… de steun van mijn ouders en goede vrienden. Zij staan altijd volledig achter me, welke kant ik ook opga. Ik heb me heel breed kunnen ontwikkelen en keer op keer mijn hart mogen volgen, in mijn opleidingen en in mijn werk. Dat voelt als een groot voorrecht. Al die verschillende ervaringen zijn zo verrijkend geweest. Ik had ze niet willen missen.”
CV
2003-2004 studie sociaal-culturele wetenschappen, VU
2003-2004 studie communicatiewetenschap, VU
2004-2008 studie kunstgeschiedenis, UvA
2008-2009 schakeljaar tekst & communicatie, UvA
2009-2011 freelance editor/copywriter
2010-2015 beleidsmedewerker, PvdD Amsterdam
2015-2019 duale studie hbo-v, Amsterdam UMC
2019-2024 verpleegkundige,Amsterdam UMC
2024-heden praktijkondersteuner ouderenzorg, Arts en Zorg
2025-heden verpleegkundige in opleiding tot specialist (vios), Arts en Zorg



