Favoriete pil: Bougainville

Beeld

Willem Hueting (53) werkt als gastro-intestinaal chirurg in het Alrijne Ziekenhuis. Zijn favoriete pil: de roman Bougainville van F. Springer.

“Bougainville leest licht en eenvoudig, maar zit in werkelijkheid geniaal in elkaar”, zegt de Rotterdamse gastro-intestinaal chirurg Willem Hueting. “Het is net als bij liedjes van The Beatles: je denkt dat ze simpel zijn, maar ze hebben onverwacht veel diepgang. Daarom raakt dit boek me al dertig jaar.”

Hueting maakte kennis met romanschrijver F. Springer (pseudoniem van diplomaat Carel Jan Schneider) op het Erasmiaans Gymnasium, waar een docent Nederlands diens werk met aanstekelijk enthousiasme behandelde. Springers combinatie van ironie en weemoed, en zijn luchtige manier van vertellen vielen op tussen de zwaardere literatuur die op school voorbijkwam.

De roman uit 1995 bestaat uit brieven en herinneringen die samen het verhaal vormen van een diplomaat die terugkijkt op jeugdvrienden, Indische familiegeschiedenis en gebeurtenissen die achteraf belangrijker blijken dan ze in eerste instantie lijken. Springer wisselt lichte scènes af met terugblikken die eerdere gebeurtenissen meer reliëf geven. “Met weinig woorden weet hij toch precies te laten voelen wat er speelt”, zegt Hueting. Wat hem aanspreekt, is dat Springer veel suggereert zonder het expliciet te maken. Dat mechanisme herkent Hueting in zijn eigen werk als chirurg. “Soms zegt een patiënt in een bijzin meer dan in een heel verhaal.”

‘Met weinig woorden weet hij toch precies te laten voelen wat er speelt’

Hueting behandelt vooral mensen met goedaardige aandoeningen van het maag-darmstelsel, waaronder refluxziekte. Het zijn klachten die niet levensbedreigend zijn, maar wel het dagelijks functioneren bepalen en vaak al langere tijd bestaan. “In een consult moet je tot de kern zien te komen: wat speelt er precies, en wat kan een ingreep opleveren? Vaak draait het om één detail, bijvoorbeeld wanneer de klacht optreedt of wat iemand dan voelt.” Door goed te luisteren en door te vragen probeert Hueting te achterhalen wat voor die patiënt het beste behandelplan is en of een operatie daadwerkelijk meerwaarde heeft.

Tijdens de coronaperiode pakte Hueting ook zelf het schrijven weer op, wat hij in zijn studententijd al deed. Onlangs publiceerde hij onder de naam W.F. Hueting (knipoog naar W.F. Hermans én F. Springer) de poëziebundel Chronische Liefde, over Feyenoord, de club waarvan hij sinds zijn jeugd supporter is. Zijn gedichten bevatten kleine, nauwkeurige observaties over geloof, hoop, liefde en verlangen, met een dikke vleug weemoed, in dezelfde stijl die hij bij Springer zo waardeert. “Schrijven dwingt tot precisie”, zegt hij. “Het houdt me scherp, ook buiten mijn werk.”

De opbrengst van Chronische Liefde is bestemd voor onderzoek naar maagklachten, vooral naar de rol van leefstijl en voeding daarbij.

Delen