Favoriete pil: De psychiater en het meisje

Karina Hoekerswever (41) is verpleegkundig specialist GGZ bij Accare in Hengelo. Haar favoriete pil: de roman De psychiater en het meisje van Erik Rozing.

Beeld De Beeldredaktie/Vincent Jannink

“Ik lees veel romans die in de zorg spelen”, zegt verpleegkundig specialist GGZ Karina Hoekerswever uit Hengelo. “Je merkt meteen wanneer een auteur niet weet hoe het er in de praktijk echt aan toegaat. Maar Erik Rozing beschrijft realistisch hoe een patiënt soms iets in je kan losweken waar je als professional niet goed raad mee weet.”

Boekenclubs

De psychiater en het meisje is de debuut­roman van Rozing, zelf ook psychiater. Hoekerswever las het voor een boekenclub, in de periode dat ze haar opleiding tot verpleegkundig specialist volgde en zelf voor het eerst intensief te maken kreeg met de onzichtbare krachten in elke behandelrelatie.

Het boek staat haar tien jaar na lezing nog altijd bij, terwijl ze heel veel leest, gemiddeld tachtig boeken per jaar, doorgaans thrillers. Hoekerswever is al jaren in boekenclubs actief en recenseert wat haar raakt op haar website schrijfplezier.eu.

‘Rozing beschrijft realistisch hoe een patiënt soms iets in je kan losweken’

Hoofdpersoon van De psychiater en het meisje is Edgar, een arts in opleiding tot psychiater die een patiënt niet als suïcidaal inschatte, maar die dat wel was. Met fatale gevolgen. Sindsdien staat Edgar onder verscherpt toezicht van zijn opleider, die hij moet zien te overtuigen dat hij wel degelijk geschikt is voor het vak.

Grenzeloos

Dan krijgt Edgar Stella onder behandeling, een borderlinepatiënt die regelmatig suïcidepogingen doet, aantrekt en afstoot, over grenzen gaat maar ook over een grote dosis humor beschikt. Edgar is geïntrigeerd door Stella, die ook steeds verder zijn privéleven binnendringt.

“Rozing beschrijft heel mooi het krachtenspel tussen de twee en hoe Edgar professioneel blijft handelen bij iemand die zo grenzeloos is. Het verhaal wordt verteld vanuit Edgars ik-perspectief, waardoor je als lezer diep in zijn hoofd zit. Stella leer je alleen indirect kennen, via Edgars beleving.”

Onder het oppervlak

Wat Hoekerswever raakte, is hoe Rozing de metacommunicatie beschrijft, wat er onder het oppervlak van een gesprek schuilgaat. “Het gaat over wat niet gezegd wordt, maar wel plaatsvindt in de interactie; over wat een patiënt in jou teweegbrengt, en hoe je daar als behandelaar mee omgaat. Je moet je steeds afvragen: wat gebeurt er nu eigenlijk tussen de patiënt en mij?”

Tegenwoordig werkt Hoekerswever in de forensische kinder- en jeugdpsychiatrie. Ze behandelt jongeren van zestien tot eenentwintig met delictgedrag, die vaak kampen met een combinatie van middelenmisbruik en psychiatrische problematiek. Deze jongeren verschillen van patiënten zoals Stella, maar ook hier vraagt de interactie voortdurend alertheid. “Dit boek heeft me voor eens en altijd geleerd om daar scherp op te blijven.”

Delen