Groen geregeld: IC-verpleegkundige Carla Lagerweij verbande alle celstofmatjes

Voor IC-verpleegkundige Carla Lagerweij (66) begon verduur­zaming met het verbannen van alle celstofmatjes. Nu zit ze in een zelf opgericht Green Team.

Beeld Joost Hoving/ De Beeldredaktie | Carla Lagerweij

“Ze waren me al langer een doorn in het oog, maar vorig jaar was ik klaar met de celstofmatjes op onze afdeling. Oorspronkelijk zijn ze bedoeld om lichaamsvloeistoffen mee op te vangen, maar ze werden te pas en te onpas gebruikt. Onnodig en zó niet duurzaam, want ze zijn zo groot als een kussensloop en bestaan grotendeels uit plastic. Bovendien kost het maakproces veel water, energie en grondstoffen én kunnen ze niet worden gerecycled.

Thuis ben ik ook redelijk druk met duurzaamheid – ik scheid afval, eet bijna geen vlees en raap zwerfvuil met een prikstok – en ik vond dat dit anders moest. In één weekend haalde ik alle matjes op de recovery-afdeling weg en legde ik er handdoeken en andere doekjes voor in de plaats. Ik vind namelijk ook dat áls je iets weghaalt, je wel een goed alternatief moet bieden.

‘Soms moet je niet honderd keer willen overleggen’

Het was wel een soort guerrilla-actie, maar ja, soms moet je niet honderd keer willen overleggen. Natuurlijk zorgde het voor discussie. Veel mensen vinden verandering moeilijk. Bij enkele collega’s liepen de emoties zelfs hoog op. Ik ben de laatste die dan met een vingertje wijst. In plaats daarvan ga ik het gesprek aan, liefst met een vleugje humor. Zo maakten we een fotoserie van die matjes en de manieren waarop ze allemaal ten onrechte werden gebruikt. Met effect: mijn initiatief is over het hele OK-complex uitgerold. Zo hebben we het gebruik binnen één jaar met 80 procent gereduceerd.

Lees ook: Ook volgens deze fysiotherapeut, huisarts en basisarts begint een duurzame verandering in de dagelijkse praktijk

Daarna zag ik meer dingen die aan verandering toe waren. Glazen in plaats van plastic bekers, een betere scheiding van ziekenhuisafval, dat soort zaken. Ik richt mijn pijlen nu op het vervangen van het serviesgoed op de dagbehandeling – het moet afgelopen zijn met dat plastic spul. Het vergt wel wat organisatie en samenwerking, onder andere met de ziekenhuiskeuken. Hopelijk is het over een half jaar zover.

Een collega met wie ik goed overweg kan heb ik aan z’n jasje getrokken. Nu zetten we ons samen in. Daarbij krijgen we volop steun van de afdeling duurzaamheid van het UMC Utrecht. Wat ik anderen wil meegeven? Ieder klein ding wat je doet, telt mee. Lekker cliché, maar een beter milieu begint echt bij jezelf.”

Delen