Martijn & Marijn: Kamervragen en nette gympen
magazine / Hoofdredacteur Martijn & uitgever Marijn bespreken welke artikelen van het nieuwste nummer Arts en Auto hen het meest opvallen
Marijn: “Hier zit een trotse uitgever. Geweldig dat het verhaal over de paramedische sector tot Kamervragen* heeft geleid.”
Martijn: “Zeker, ben benieuwd naar de antwoorden van de minister en/of de staatssecretaris. En of dit paramedici wellicht een handje helpt in hun strijd voor betere tarieven.”
Marijn: “Ik ben wel gecharmeerd van de aanpak van KNGF-voorzitter Lodi Hennink, die dit op zijn eigen manier aanvliegt en pleit voor het invoeren van minimumtarieven door de NZa.”
Martijn: “In reactie daarop zeggen zorgverzekeraars in het artikel: “De portemonnee van de premiebetaler is niet ‘bodemloos’.” Dat vind ik wat kort door de bocht, zoals ik ook in mijn redactioneel schrijf. Paramedici kunnen immers bepaalde ziekenhuiszorg – die veel duurder is – overnemen en voorkomen. Investering in de paramedische sector zou in theorie dus een kostenbesparing in de curatieve sector kunnen opleveren.”

Marijn: “We moeten inzetten op preventie, en daar kunnen paramedici inderdaad een goede rol in spelen. Ik vind ook dat hun tarieven aanzienlijk moeten worden opgeplust. Daar staat tegenover dat ik hoop dat de paramedie zich aansluit bij ‘zinnige zorg’. Ik zou het mooi vinden als de sector nog meer inzet op het evalueren van het effect van behandelingen.”
Martijn: “Het verhaal over de lage inkomsten in de paramedie staat in groot contrast met het grote interview in dit nummer: tandarts Thomas Rietrae verdient heel veel geld met inmiddels dertig praktijken.”

Marijn: “Ik vind het schitterend wat hij voor elkaar krijgt. Winst is geen vies woord. Sterker: ziekenhuizen die maar 1 of 2 procent mogen groeien, gaan kapot.”
Martijn: “Bij een van Rietraes uitspraken dacht ik: die zal jou aanspreken. Hij verplicht zijn mededirectieleden om een opleiding tot preventieassistent te volgen. Omdat je een bedrijf alleen goed kunt aansturen, zo zegt hij, als je op het meest primaire niveau snapt wat er op de werkvloer gebeurt.”
Marijn: “Er zijn bestuurders die ik in een half jaar niet krijg uitgelegd wat het verschil is tussen een co- en arts-assistent. Dat vind ik ongelofelijk; je moet als bestuurder feeling hebben met wat er op de werkvloer gebeurt. Jullie nieuwe columnist Maurice van den Bosch is een mooi voorbeeld; een bestuurder die jarenlang nog één dag in de week als interventieradioloog werkte.”
‘Er zijn bestuurders die ik in een half jaar niet krijg uitgelegd wat het verschil is tussen een co- en arts-assistent’
Martijn: “Dan ben je, denk ik, ook meer benaderbaar voor medewerkers. In deze aflevering van de serie ‘Buiten de bubbel’ vertelt Elanor Boekholt-O’Sullivan hoe zij als luitenant-generaal bij Defensie probeert benaderbaar te zijn. Zij pleit er onder meer voor dat iedereen elkaar met ‘je’ aanspreekt: “Medewerkers vertellen me echt niet wat ze dwarszit als ze ‘u’ tegen me moeten zeggen.””
Marijn: “Eens. Ik noem bijna alles en iedereen ‘je’ en ‘jij’, soms tot frustratie van mensen die 10 jaar ouder zijn dan ik. En niemand hoeft mij met ‘u’ aan te spreken. Maar het is goed te beseffen dat dit slechts een symbool is. Uiteindelijk gaat het om gedrag. Er zijn mensen die ik met ‘u’ aanspreek, maar die super toegankelijk zijn. En omgekeerd: iemand die graag met ‘je’ aangesproken wil worden, bij wie ik toch een hoge drempel ervaar.”
Martijn: “De generaal vertelt dat ze in 2023 in een vergadering met onder andere de toenmalig minister en staatssecretaris demonstratief haar stropdas heeft afgedaan. Om te laten zien dat Defensie inclusiever moet worden. Inmiddels draagt ze samen met 100 andere vrouwen bij Defensie een uniformjurk.”
Marijn: “Doet me denken aan Prins Claus die tijdens een toespraak demonstratief zijn stropdas afdeed. Kleding vind ik ook een symbool als je het hebt over benaderbaar zijn. In een maatpak met Italiaanse schoenen kun je als bestuurder bijvoorbeeld moeilijk levelen met het team op de SEH. Dat vind ik althans.”
‘In een maatpak met Italiaanse schoenen kun je als bestuurder moeilijk levelen met het team op de SEH’
Martijn: “En dus loop jij altijd op gympen?”
Marijn: “Daar zeg je wat. Ze zitten lekker, maar je hebt gelijk: toen ik opleider werd, ben ik ze bewuster gaan dragen. Dat werd echt een ding: mag een opleider wel op gympen lopen? Daardoor dacht ik: als hier discussie over komt, dan is het blijkbaar nodig. Natuurlijk loop ik niet op afgetrapte schoenen, maar wat is er mis met een mooie spijkerbroek en nette gympen?”
* Dinsdag 25 februari 2025 stelde kamerlid Judith Tielen van de VVD Kamervragen aan de minister en staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Dat deed ze naar aanleiding van het artikel De paramedische sector wankelt uit de nieuwste Arts en Auto dat toen al online was te lezen.
>> Lees hier de kamervragen





1 reactie
Tip: kijk ook naar wat mw. Agema liet schrijven, eind januari:
” Dat laat onverlet dat het advies van de RVS wordt meegenomen bij de verdere uitwerking van beleid.
Zo wil ik binnen de kaders van het regeerprogramma voortbouwen op de beweging naar meer samenwerking (….)
die volgt uit het Integraal Zorgakkoord (IZA), .
Transitie 1: van concurrentie en fragmentatie naar samenwerking en vereenvoudiging
Binnenkort stuur ik uw Kamer de visie van dit kabinet op marktwerking in de zorg, eveneens bezien in het licht van de recent aangenomen motie van het lid Krul c.s. over voorbereidingen treffen voor een staatscommissie voor een toekomstbestendige en weerbare inrichting van het Nederlandse zorgstelsel
Transitie 2: van individuele verantwoordelijkheid naar gedeelde verantwoordelijkheid
Voor de tweede transitie richt de RVS zich in haar advies op de solidariteit in ons zorgstelsel. Zij schrijft dat de manier waarop we zorg en ondersteuning financieren onvoldoende rekening houdt met de draagkracht van burgers en pleit daarom voor een transitie van individuele verantwoordelijkheid naar gedeelde verantwoordelijkheid. Daarvoor is volgens de RVS een sterkere weging van draagkracht van burgers in termen van inkomen nodig, maar ook in tijd voor bijvoorbeeld mantelzorg of vrijwilligerswerk. Ik vind het belangrijk dat mensen een gelijkwaardigere toegang tot zorg krijgen, ongeacht je portemonnee, je leeftijd, of je gezondheid.
Een ongelijke toegang tot zorg, waarbij mensen zorg mijden uit angst voor de kosten, is ongewenst. In het bijzonder voor mensen in een kwetsbare situatie is het van belang dat zij bij gezondheidsklachten een lagere drempel ervaren om een tijdig beroep te doen op zorg
Dit kabinet zet daarnaast breder in op het verbeteren van bestaanszekerheid van kwetsbare groepen om sociaaleconomische gezondheidsverschillen te verkleinen.
Transitie 3: van gefixeerd en gesloten naar open en lerend
Tot slot beschrijft de RVS hoe het Nederlandse zorgstelsel onvoldoende is toegerust op het maken van afwegingen tussen de soms botsende publieke waarden van toegankelijkheid, kwaliteit en betaalbaarheid. Om te komen tot een betere afweging van publieke waarden is volgens de RVS een transitie nodig van een gefixeerd en gesloten systeem naar een open en lerend systeem. Daarin is allereerst sterkere overheidsregie nodig daar waar botsende publieke waarden raken aan landelijke wet- en regelgeving.
Een sterkere overheidsregie bij een afweging tussen publieke waarden, betekent voor dit kabinet vooral een stevigere inzet op gelijkwaardigere toegang tot zorg dichtbij huis en het afwenden van onbeheersbare arbeidsmarkttekorten. Daarvoor zijn allereerst duidelijkere afspraken en samenwerking tussen partijen nodig en meer sturing vanuit de overheid waar dat nodig en mogelijk is.
De RVS eindigt haar advies met een oproep aan alle betrokken partijen om de dialoog aan te gaan over de gezamenlijke bijdrage aan een duurzaam en adaptief zorgstelsel.
Ik ben het met de RVS eens dat die dialoog noodzakelijk is ” .
vd Meer
12 maart 2025 / 22:43