Mee naar de specialist

Na negen jaar als huisarts te hebben gewerkt, gaf Jennifer van West haar eigen praktijk op om patiënten te begeleiden bij hun bezoek aan het ziekenhuis. 

Tekst: Martijn Reinink | Beeld: De Beeldredaktie: Bram Petraeus

 

Jennifer van West (43) staat patiënten ter zijde, vandaar de bedrijfsnaam: West-ter-zijde. Ze legt uit waar haar dienstverlening uit bestaat: “We bespreken het ziekenhuisbezoek voor, ik zit bij het gesprek met de specialist, we bespreken het bezoek na en desgewenst maak ik van wat er is besproken een samenvatting, die de patiënt thuis nog eens kan nalezen of aan de familie kan laten zien.”

In de spreekkamer probeert Van West zich zo te positioneren dat ze niet in het blikveld van de dokter zit. “Meestal duik ik een beetje weg achter de computer, om te voorkomen dat de arts tegen mij in plaats van tegen de patiënt praat. Als ik denk: dit snapt hij of zij niet, breek ik in en vraag ik om verduidelijking. En als het om medicatie of een behandelplan gaat, vraag ik zo nodig om aanvullende informatie.”

Wat vinden specialisten ervan dat een patiënt een huisarts bij zich heeft? “Er is niet altijd ruimte om mijn rol en achtergrond expliciet te bespreken, maar lukt dat wel, dan is de reactie vaak positief.”

Het idee voor Westterzijde ontstaat een paar jaar geleden. Als huisarts ontvangt Van West regelmatig patiënten die de informatie van de specialist niet hebben begrepen of niet hebben onthouden of die bij thuiskomst toch nog vragen hebben. “Ik wilde ze helpen. En dat kan alleen door mee te gaan naar het ziekenhuis, maar als huisarts kun je daar natuurlijk niet aan beginnen.”

Betalende klanten

Ze loopt een jaar rond met het plan om die begeleiding te gaan bieden. Is ze bereid om daar haar goedlopende duopraktijk voor op te geven? Uiteindelijk luistert ze naar haar hart. “Ik wilde het gewoon proberen. Als het niet lukt, kan ik het huisartsenwerk wel weer oppakken.” De grootste uitdaging is het vinden van betalende klanten. “Ik was ervan overtuigd dat er behoefte is aan begeleiding, maar of mensen bereid zouden zijn daarvoor te betalen, dat was de vraag.”

Die vraag kan ze ruim twee jaar na oprichting met ‘ja’ beantwoorden. Naast de patiënten die haar voor een enkel ziekenhuisbezoek inhuren, heeft ze inmiddels vijftien tot twintig vaste klanten. Begeleiding is mogelijk vanaf 55 euro voor een uur. “Maar ik wil óók mensen helpen die dat niet kunnen betalen.” Daarom is Van West blij met de pilot die ze is gestart met VGZ. Ze hoopt dat deze ertoe leidt dat de dienst (deels) vergoed en landelijk uitgerold wordt. “We kijken of we er geneeskundestudenten bij kunnen betrekken”, vertelt ze. “Dan kan het tarief omlaag en kunnen we het verzorgingsgebied uitbreiden. De studenten leren ervan en voor de verzekeraar levert het ook wat op. Uit onderzoek blijkt dat patiënten die ondersteuning ontvangen, minder medische kosten maken en minder vaak worden opgenomen dan patiënten die geen ondersteuning ontvangen.”

Veel voldoening

Maar zover is het nog niet. Voorlopig klust Van West naast haar onderneming nog bij als huisarts. Ze hoopt dat dat over een poosje niet meer nodig zal zijn. “Omdat ik vind dat iedereen die het nodig heeft – en dat zijn niet alleen ouderen – adequate begeleiding moet krijgen bij het bezoek aan een arts. En omdat ik veel voldoening uit dit werk haal: het is fijn mensen te kunnen steunen bij hun angsten en hun vragen.”