Aziz Al Cheikh (1962 – 2026)

afscheid / 'Zeer aimabel en iemand die breed naar problemen keek'

Beeld privébeeld

Huisarts en praktijkeigenaar Aziz Al Cheikh uit het Drentse Schoonebeek was een levensgenieter, rasoptimist, moedig man en altijd op zoek naar verbinding. Hoewel hij zich in hart en nieren Nederlander voelde, vergat hij zijn Syrische afkomst niet.

Vanaf de dag dat ze elkaar bij een nascholing ontmoetten, was Carmichael Edgar – huisarts in Emmer-Compascuum – bevriend met Aziz Al Cheikh, collega-huisarts en praktijkeigenaar van Medisch Centrum Schoonebeek. “Aziz was een moedig man, zeer aimabel en iemand die breed naar problemen keek.

Oud kerkgebouw

Hij vestigde zijn praktijk in een oud kerkgebouw dat geen functie meer had, zodat het gebouw, inclusief toren, preekstoel en orgel, behouden kon blijven. In het ook functieloos geworden jeugdgebouw van de kerk wilde hij een kortdurende opvang opzetten, voor patiënten die na een ziekenhuisopname nog niet naar huis konden. Helaas heeft de dood, door kanker, hem ingehaald voor hij dit kon realiseren.”

Aziz Al Cheikh groeide op in het Syrië van het regime van Hafiz al-Assad en zag zijn vader naar de militaire gevangenis afgevoerd worden. Na zijn studie geneeskunde in Kroatië besloot hij in 1988 met de Nederlandse Lieneke, op wie hij in het Balkanland verliefd was geworden, naar Nederland te vluchten. In Groningen bekostigde hij zijn vervolgstudie door in een kebabzaak te werken.

Onrecht

Hoewel hij zich in hart en nieren Neder­lander voelde, vergat hij zijn afkomst niet. Praktijkmanager Wilma Geerlinks: “Na de aardbeving van februari 2023 in Syrië en Turkije bracht hij twee ambulances vol medische hulpgoederen bij elkaar en reed die zelf, samen met twee bevriende ambulancebroeders, naar het rampgebied. Vorig jaar was hij wóest toen Syrische jongeren knuffels stalen van de herdenkingsplek voor de omgebrachte Jeffrey en Emma uit Beerta. Aziz kocht nieuwe knuffels en bracht die naar Beerta, mét excuses namens de hele Syrische gemeenschap. Hij kon niet tegen onrecht en zocht altijd de verbinding. Hij had een hart van goud.”

‘Hij kon niet tegen onrecht en zocht altijd de verbinding’

In de laatste periode van zijn ziekte kwam Geerlinks veel bij Al Cheikh en zijn tweede vrouw Rana thuis. “Zijn eerste vraag was altijd: heb je al gegeten? Hij was gek op eten en koken.” Dat weet ook Carmichael Edgar. “Hij kon geweldig koken. Ook in de keuken merkte je dat alles wel precies moest zoals hij het wilde, ook een kenmerkende eigenschap van hem. Toen ik de uien sneed, deed ik dat helemaal verkeerd. Die moesten absoluut niet in de lengte, maar dwars gesneden worden. Geen ringen, maar slierten, want ‘anders past het niet goed bij de salade’.”

Levensgenieter

Al Cheikh was een levensgenieter en een optimist – lang ging hij ervan uit dat hij zijn ziekte achter zich zou laten. “Kort voor zijn overlijden”, zegt Wilma Geerlinks, “vroeg hij mij heel emotioneel of ik alsjeblieft het team bij elkaar wilde houden. Hij was reuzetrots op zijn praktijk en de medewerkers. Ik hoop dat we in de toekomst de ruimte vinden om, in de geest van Aziz, ook de kortdurende opvang alsnog van de grond te tillen.”

Delen