Duurzame relatie

Dienie Koolen

Aan het einde van het jaar word ik van alle kanten aangespoord om te switchen van zorgverzekeraar. Reclames, boodschappen vanuit het ministerie en aanbiedingen als ik een andere verzekeraar kies. Uit niets maak ik op dat een langdurige relatie goed kan zijn. Als een zorgverzekeraar preventie hoog in het vaandel heeft staan, is hij er niet zeker van of hij zelf de vruchten ervan plukt.

Een keuze kunnen maken uit het aantal zorgverzekeraars en de veelheid aan polissen wordt belangrijk gevonden. Iets anders geldt voor de keuze van je eigen zorgaanbieder. Daarbij moet je goed bekijken wie je zorgverzekeraar voor jou heeft uitgekozen. Een duurzame relatie met een behandelaar die door een onrendabel tarief het contract niet meer tekent, wordt zo doorbroken.

‘Wij blijven afhankelijk van willekeurige berekeningen waar wij geen zicht op hebben’

Sinds enkele jaren is een systeem opgetuigd om kwaliteit transparant te maken terwijl er al jaren een Kwaliteitsregister bestaat. De parameters lijken dubieus gekozen. Wanneer je net niet een bepaald cijfer haalt bijvoorbeeld bij het meten van patiëntervaringen, is er geen discussie mogelijk, ondanks een jarenlange relatie. En de veel besproken behandelindex zou landelijk berekend worden, maar ineens kwam het bericht dat dit veel te ingewikkeld en niet mogelijk was. Wij blijven afhankelijk van willekeurige berekeningen waar wij geen zicht op hebben.

Voor een duurzame relatie is vertrouwen nodig en laat het daar nu net aan ontbreken. Er wordt veel aan tafel gezeten met beroepsverenigingen en afspraken worden gemaakt maar aan het einde blijkt er toch van worden afgeweken. Of men neemt standaarden over maar zonder de tijd te vergoeden die ervoor staat. Ik werk in de eerste lijn en onze zorg is wettelijk direct toegankelijk. Wanneer een zorgverzekeraar er echter voor kiest om toch een verwijzing te vragen mag hij dat. Dit levert een onwerkbare situatie op.  Huisartsen zien een ‘briefje’ vragen als een paarse krokodil en patiënten begrijpen niet waarom dit toch moet. Bij navraag bij de Nederlandse Zorgautoriteit blijkt dat ze daar inderdaad op een eigen wijze mee mogen omgaan. Ook bij de eerdere Hoofdlijnakkoorden stond over afspraken nakomen een vergelijkbare zin.

‘Voor een duurzame relatie is vertrouwen nodig en laat het daar nu net aan ontbreken’

Er is een nieuwe transparantieregeling voor zorgverzekeringen. Wat ik echter aan het einde lees: “Daarbij krijgen zorgverzekeraars zo veel mogelijk ruimte om zelf invulling te geven aan de manier waarop ze aan normen in deze regeling en de wet kunnen voldoen.” Begrijpt u nu waarom velen geen vertrouwen hebben in afspraken en akkoorden? Ze worden geschonden of er wordt een invulling aangegeven door sommige zorgverzekeraars die geen recht doet aan ons werk. En ga er maar aan staan om alle regels te bekijken vanuit de verschillende polissen.

De minister van VWS zegt dat hij toe zal zien op een goede naleving van de afspraken die nu integraal gemaakt worden. Daarbij gaat het ook over een gelijk speelveld. Hij sprak de zorgverzekeraars al aan op vermindering van nagenoeg dezelfde polissen. Dat waren ze niet van plan. Dat aanspreken had de NZa ook al eerder gedaan en in plaats van minder zijn er meer polissen. Zorgverzekeraars Nederland geeft aan niet over de uitwerking van het beleid van hun leden te gaan.

Het stelsel dat we nu hebben wordt als duurzaam gezien, want er mag niets aan veranderd worden. Voor duurzame inzet van zorgprofessionals is dit echter onhoudbaar.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*