Favoriete pil: Buat
Sander Keet (Naarden, 1988) is internist-nefroloog in het Maxima Medisch Centrum in Veldhoven. Zijn favoriete pil: de historische roman Buat van de Nederlandse schrijver/cartoonist Jean-Marc van Tol.

“Buat is een meesterlijk geschreven historische roman die je op een toegankelijke manier onderdompelt in de vaderlandse geschiedenis”, vertelt internist-nefroloog Sander Keet uit Vught. “Ik ben al jaren geboeid door de periode van Johan de Witt, en Jean-Marc van Tol weet die tijd prachtig tot leven te brengen.”
Buat is (na Musch) het tweede deel van een trilogie over Johan de Witt (1625-1672), waarin historische personages op levendige wijze worden gepresenteerd. “Het bijzondere is dat Van Tol niet alleen de grote gebeurtenissen schetst, maar ook de menselijke kant van historische figuren toont”, zegt Keet. “Hierdoor is het boek zowel leerzaam als een genot om te lezen.”
De roman beschrijft hoe ritmeester Henry Buat namens de Republiek der Zeven Nederlanden onderhandelt met Engeland, terwijl raadspensionaris Johan de Witt de politieke touwtjes in handen probeert te houden. “Van Tol belicht op een intrigerende manier de onderlinge relatie van Buat en De Witt”, vertelt Keet. “Hij laat goed zien hoe persoonlijke en politieke levens in die tijd verweven waren. Heel knap vind ik ook hoe hij klassenverschillen invoelbaar maakt, bijvoorbeeld tussen hooggeplaatsten en de bemanning aan boord van een schip.”
‘Ik vind het heel knap hoe hij klassenverschillen invoelbaar maakt’
Keet is met name onder de indruk van de eenvoud waarmee de schrijver complexe geschiedenissen weet te vertellen. “Zo’n gedetailleerd, zorgvuldig gecomponeerd historisch werk kun je alleen met veel geduld en doorzettingsvermogen schrijven.”

De internist-nefroloog ziet daarin parallellen met het stellen van een diagnose, wat soms ook een zoektocht vereist. “In de geneeskundekomen we regelmatig voor ingewikkelde puzzels te staan, waarbij je eerst moet zoeken naar nog ontbrekende puzzelstukjes, soms zonder te weten of je alles wel zal vinden”, legt hij uit. “Het vergt geduld, zowel bij arts als patiënt, om de noodzakelijke stappen te doorlopen en steeds nieuwe mogelijkheden te onderzoeken, zonder dat je meteen een duidelijke oplossing voor ogen hebt.”
Als arts moet je ook weten wanneer je door moet blijven zoeken en wanneer je juist even pas op de plaats moet maken, zegt Keet. “Te veel onderzoek kan leiden tot onnodige complicaties, net zoals te veel details in een historische roman de lezer kunnen overweldigen. In beide gevallen is het belangrijk scherp te blijven en de juiste keuzes te maken, altijd in overleg met de patiënt of, in het geval van Van Tol, door je te verplaatsen in de lezer.”



