Aios Hilde Schutte aka ‘The Fighting Doctor’

student / Hilde Schutte is naast kaakchirurg in opleiding, semiprof kickbokser

Al sinds de basisschool handbalde ze. Maar na een proefles kickboksen besluit Hilde Schutte, op dat moment student geneeskunde, de handbal te verruilen voor de bokshandschoen. Een nieuwe passie is geboren. Inmiddels is ze, naast kaakchirurg in opleiding, semiprof kickbokser. “Na een wedstrijd voel ik me on top of the world, dat gevoel is bijna niet te beschrijven.”

Zodra Hilde Schutte begint over kickboksen, is de kans groot dat zelfs de grootste angsthaas of scepticus op een gegeven moment overweegt misschien toch ook maar eens een proefles te boeken. Want geen enthousiaster ambassadeur voor deze vechtsport dan de Utrechtse aios.

“Ik ben geen beuker”

Hilde, in de kickbokswereld ook wel bekend als ‘The Fighting Doctor’, is zich er van bewust dat er nogal wat negatieve associaties kleven aan haar sport. Maar dat het vooral criminelen en andere duistere types zijn die kickboksen, is al lang achterhaald, vertelt ze.

“Het is in de eerste plaats een fantastische workout. Heel veel mensen zouden er baat bij hebben. Sinds ik kickboks voel ik me zó veel fitter en sterker. Het maakt je ook heel zelfverzekerd. En rustiger, beheerster. In stresssituaties raak ik niet snel van mijn stuk.”

Beeld De Beeldredaktie / Joost Hoving

Haar eigen ouders heeft ze helaas nog niet weten te overtuigen, geeft ze toe. ‘Mijn vader, die dierenarts is, is heel bang voor hersenschade. Maar ik denk dat je als voetballer met kopballen meer risico loopt. En omdat ik zo veel sport, drink ik amper en leef ik heel gezond. Ik denk dat ik daarmee meer hersencellen spaar dan veel anderen met een gemiddelde alcoholconsumptie. Mijn moeder hoopte vooral dat ik nooit wedstrijden zou gaan boksen.”

Helaas voor haar moeder is dat laatste wel gebeurd. “Hoe meer lol ik kreeg in het technische aspect en in het spelletje zelf, hoe meer het ging kriebelen”, aldus Hilde. “Ik wilde later, als ik oud ben, niet met spijt op mijn leven terugkijken omdat ik nooit aan een wedstrijd had meegedaan.”

Echte adrenalinejunk

Sinds september 2021 bokst Schutte wedstrijden in de gewichtsklasse 61-63 kg. “En sinds januari vorig jaar als semiprof in de B-klasse. Dat betekent dat ik zo tussen de 150 en 500 euro kan verdienen als ik win.” Tot nu toe heeft ‘The Fighting Doctor’ nog geen wedstrijd verloren. “Misschien vind ik het dáárom wel zo leuk”, lacht Hilde. Ze zegt dat de euforie die ze ervaart na een gewonnen match bijna niet te beschrijven is. “Dan voel ik me on top of the world. Haha, ja, ik ben een echte adrenalinejunk, het is verslavend.”

Niet alleen haar eigen ouders hebben zo hun bedenkingen; ze beseft dat er ook collega’s zijn die er ‘niks mee hebben‘. “Maar ik tref ook geregeld collega’s die zeggen dat ze het juist heel cool vinden en die graag eens willen komen kijken.”

Zo’n tien tot twaalf keer per week traint Hilde bij The Colosseum Gym in de Utrechtse wijk Overvecht, een van de grootste kickboksscholen van Nederland. “Conditie, kracht, zak, ik wissel het af. Met mijn coach Danny werk ik vooral aan mijn techniek, en op maandagavond spar ik altijd met Roos Rugenbrink, mijn vaste trainingsmaatje voor de techniekles. Ik leer heel veel van haar. Als ik een idool in deze sport zou moeten noemen, dan is het Roos.”

Beeld De Beeldredaktie / Joost Hoving

Ze lacht dat ze in het begin echt niet verwachtte dat ook in haar een groot kickbokstalent zou schuilen. “Maar ik geef niet snel op, ik hou er niet van om iets half te doen. Als ik ergens voor ga, gá ik er ook voor. Mijn moeder zegt altijd: jij hebt maar twee standen, aan of uit.”

Bij Colosseum ontpopt Hilde Schutte zich tot vooral een ‘technische vechter’, met als kenmerk lange stoten en het op afstand houden van de tegenstander. “Sommigen vechten heel emotioneel of boos, maar zo ben ik niet, ik ben geen beuker. Voor toeschouwers zijn mijn gevechten waarschijnlijk wat saaier, want ik stap niet de ring in om iemand knock-out te slaan. Ik geniet vooral van het spelletje.”

Ze vertelt dat ze van haar coach geregeld te horen krijgt dat ze ‘te lief’ is. “Misschien dat ik als arts onbewust toch een diepgewortelde terughoudendheid heb om iemand écht uit te schakelen.”

Ze is rechtshandig en ja, ze realiseert zich dat haar handen voor haar werk onmisbaar zijn. “Maar ze zijn tijdens het boksen heel goed beschermd. Ik denk dat je met skiën een groter risico loopt iets te breken. Bovendien slaan vrouwen veel minder hard dan mannen.”

Rico en Badr

Ze verklapt dat ze één keer iets heeft gebroken. “Maar dat was een stom ongelukje, het gebeurde tijdens een training in de zomervakantie tijdens mijn tweejarige opleiding tandheelkunde in Nijmegen. De timing was eigenlijk perfect, want in de zomer kon mijn onderarm helen en ik was net weer hersteld toen het tweede jaar van start ging.” En nee, bang voor ernstiger blessures is ze eigenlijk niet. “Ik heb wat dat betreft toch zoiets van ‘dat overkomt mij niet.’”

Sinds een jaar of drie is Hilde ook actief als ringarts bij kickbokswedstrijden. Deze kijkt vechters voor een wedstrijd na en houdt toezicht op een medisch verantwoord verloop. “Bij kickboksen heb je drie rondes van maar drie minuten. Als iemand wordt geraakt op zijn hoofd, volgt er een aantekening in het vechtpaspoort dat diegene acht weken lang niet meer in actie mag komen.”

“Als ik erbij ben met vakanties of uitgaan, is de reactie van ouders van vriendinnen vaak: ‘oh wat fijn, Hilde gaat ook mee’.”

En ja, ze heeft één keer als ringarts voor een Glory-event gewerkt, bekend van de gevechten van Rico Verhoeven en Badr Hari. “Maar de kleinere gala’s vind ik toch gezelliger, ik ken daar veel mensen, ik krijg als ringarts de mooiste zitplaats, dat voelt echt als een avondje uit.”

In tegenstelling tot haar eigen vader en moeder, zijn de ouders van haar vriendinnen wél blij dat ze kickbokser is. “Ze zien mij toch als een soort bodyguard die ook nog eens arts is”, lacht Hilde. “Als ik erbij ben met vakanties of uitgaan, is de reactie dan ook vaak ‘oh wat fijn, Hilde gaat ook mee’.”

Delen