De groeten uit Finland
groeten uit / Finland
Hoe is het om als longarts in Finland te werken? Thijs Feuth (44), longarts en hoofddocent longgeneeskunde, vertelt over de gezondheidszorg in Finland en de verschillen met Nederland. “Een normale werkdag duurt hier van acht uur ’s morgens tot vier uur ’s middags.”

Wat zijn de belangrijkste kenmerken van de gezondheidszorg in Finland?
“In Nederland zijn er heel veel spelers op de markt, maar in Finland is een centrale rol weggelegd voor de overheid. De zorg is zo goed als gratis, een soort ziekenfonds zoals wij dat vroeger in Nederland hadden. Voor een consult geldt wel een eigen risico van een paar tientjes. De wachttijden zijn echter lang, het kan maanden duren voordat je bijvoorbeeld bij de tandarts terecht kunt. Tenzij het om iets acuuts gaat.
Wie werkt, is daarnaast via zijn werkgever nog privaat verzekerd. Voor private zorg gelden er geen, of bijna geen, wachttijden. Het gevolg van die aanvullende verzekering voor werknemers is wel dat gepensioneerden en werklozen minder snel toegang hebben tot zorg, met uitzondering dan van acute zorg.

Hyvinvointialue
De huisarts oftewel family doctor zoals we die in Nederland kennen, heb je hier niet. Wel general practitioners, artsen die werken vanuit een gezondheidscentrum. Vanwege de grote afstanden is de zorg regionaal geregeld via hyvinvointialue, oftewel Wellbeing service counties. Deze zijn verantwoordelijk voor de organisatie van gezondheidszorg in 21 regio’s.
Verder is de zorg hier ver met digitalisering, al vóór de covid-pandemie werd veel online gedaan, wat weer te verklaren valt door de grote afstanden. Telefonische consulten met beeldbellen zijn niet ongebruikelijk en een uitkomst voor Finnen die ver van een gezondheidscentrum wonen. Werken op afstand door collega’s wordt ook gedaan, zo is er een specialist hier in het ziekenhuis die af en toe vanuit Spanje werkt en online zijn poliafspraken doet. Zelf zie ik op een doorsnee polidag zes patiënten. De rest doe ik telefonisch.”

En hoe zit het met de administratiedruk?
“Ik denk dat de kracht van het Finse systeem vooral zit in de eenvoud ervan. Ik hoef geen ingewikkelde dbc’s in te vullen, zoals ik me van vroeger herinner in Nederland. Ik moet alleen zorgen voor een goede verslaglegging zodat een collega ermee verder kan.
Want dat is een ander verschil met Nederland: je hebt hier geen eigen patiënten. Finnen verwachten ook niet iedere keer dezelfde arts.
Aan deze werkwijze zitten natuurlijk voor- en nadelen. Voor mij als arts dat ik heel gedetailleerd ieder consult moet vastleggen. Voor de patiënt dat hij minder snel een band met een arts opbouwt. Maar Finnen lijken hier niet mee te zitten, ze hebben een veel zakelijker verwachting van een arts dan Nederlanders. Een groot voordeel van deze manier van werken is dat een second opinion als het ware al in het systeem is ingebouwd.”
Meer verschillen tussen Finse en Nederlandse patiënten?
“Ik ben natuurlijk al lang weg uit Nederland en had tijdens mijn promotieonderzoek naar infectieziekten in het UMC in Utrecht geen klinische taken. Maar wat me vooral is opgevallen, is dat de gemiddelde Fin beter vertrouwd is met zijn lichaam en met medische termen en woorden. Hemoglobine bijvoorbeeld, hoef ik hier niet uit te leggen. Ook de persoonlijke hygiëne van Finnen is heel goed. Tijdens covid kwam het advies om twee meter afstand van elkaar te houden. ‘Moeten we nu opeens zo dicht bij elkaar komen?’, was toen een veelgehoorde grap. Kinderen zijn hier van jongs af aan veel buiten, ook vanuit de gedachte dat het voor de weerstand goed is om blootgesteld te worden aan microben.”

Finland worstelt net als veel andere landen met een sterke vergrijzing en tekorten aan medisch personeel. Heb je veel buitenlandse collega’s?
“Nee, dat valt eigenlijk heel erg mee, er werken hier maar een paar artsen uit het buitenland, uit Estland. Waarschijnlijk omdat die minder moeite hebben met het leren van de taal. Je vindt hier wel veel verpleegkundigen uit het buitenland, vooral uit de Filipijnen.”
Hoe zit het met cultuurverschillen op de werkvloer?
“Finse artsen hebben over het algemeen een wat zakelijker verhouding met hun werk. Misschien dat ik het ook om die reden altijd zo leuk vind om Nederlandse collega’s te ontmoeten. Dat zijn vaak toch wel andere artsen, wat gedrevener. Finse artsen vinden het minder moeilijk om ‘nee’ te zeggen, wat natuurlijk heel goed is voor de balans werk-privé. Een normale werkdag duurt hier van acht uur ’s morgens tot vier uur ’s middags. Daarna is men weg, lekker naar huis.”

In het magazine van Arts en Auto vertelt Thijs Feuth meer over zijn leven in Finland en de gebruiken en gewoonten daar.
3x gratis proefnummer Arts en Auto
Zorgprofessional maar (nog) geen VvAA-lid? Maak nu vrijblijvend én gratis kennis met Arts en Auto Magazine en ontvang 3x een proefnummer.




1 reactie
Wat een tof verhaal! Een geweldige stap in je leven. Finland is een heerlijk land. Je leeft er zo zoveel dichter bij de natuur dan bij ons in Nederland. Ook voor opgroeiende kinderen is het er geweldig. Bosbessen en cantharellen plukken deden wij vroeger ook. Ik kreeg een puukko, een Fins mes van mijn vader toen ik 10 jaar werd, voor in het bos. Mijn moeder vond het maar niks maar het hoorde er gewoon bij.
Ik heb er mijn lagere schooltijd doorgebracht 1958-1964 en heb na mijn pensionering als cardioloog, er meerdere solo motorreizen naartoe gemaakt. En steeds voelt het weer als thuiskomen. De Finse taal is een uitdaging, maar het wordt zo gewaardeerd door de Finnen als je ze in hun eigen taal aanspreekt.
Heel veel succes en nog vele mooie jaren en sisu gewenst in Suomi.
Guus de Rotte
10 oktober 2026 / 11:33