Lidewey Nusse (1989 – 2026)
Huisarts Lidewey Nusse haalde alles uit het leven. Ook in haar laatste levensjaren dacht ze daarbij vaak meer aan anderen dan aan zichzelf. “We dragen allemaal een stukje van haar mee.”
Extravert en eigengereid. Maar ook kwetsbaar en zacht. Zo omschrijft Laura van der Woude, hematoloog in opleiding en arts-onderzoeker, haar studievriendin Lidewey Nusse, pas-afgestudeerd huisarts. “Lidewey zat vol contrasten. Ze was erg bezig met spiritualiteit en zingeving, maar tegelijkertijd ook heel nuchter.”
In 2023 kreeg Lidewey de diagnose uitgezaaid cervixcarcinoom. Voor een curatieve behandeling was het te laat. “Zelfs al worden alle richtlijnen gevolgd, diagnostische middelen zijn nooit honderd procent dekkend”, vertelt Van der Woude. “Helaas bleek dit ook bij Lidewey. Al haar uitslagen waren negatief. Desondanks was het slecht nieuws.”
Aanhoudende klachten
De jonge huisarts besloot presentaties te gaan geven aan artsen en artsen in opleiding op de afdeling gynaecologie waar ze onder behandeling was. Om de bewustwording te vergroten dat bij aanhoudende klachten, óók wanneer onderzoeken niets opleveren, opnieuw kritisch naar mogelijke oorzaken moet worden gekeken. Sindsdien wordt er bij aanhoudende klachten standaard uitgebreider lichamelijk onderzoek gedaan, en sneller aanvullende diagnostiek overwogen.
Van der Woude: “Lidewey gaf ook een presentatie voor een groep huisartsen. Over de rol van de huisarts in de begeleiding van palliatieve patiënten, en wat er in haar ogen beter zou kunnen. Ze dacht altijd éérst aan anderen.”
‘Tussen de behandelingen door stond Lidewey op haar kiteboard’
Dit herkent Menno Swier, huisarts op Terschelling en opleider van Lidewey. “Ze had bijvoorbeeld de neiging om ’s avonds medicijnen aan huis te bezorgen. We hadden mooie gesprekken over betrokkenheid versus professionele afstand. Zoals we over veel dingen mooie gesprekken hadden. Ik was gek op haar. Ze was een prachtmens. Lief, intelligent, betrokken, een strijder ook.”
Na de chemo naar Schiphol
Na lang wikken en wegen koos Lidewey voor een combinatiebehandeling van immuno- en chemotherapie. Swier: “In eerste instantie sloeg die aan. Tussen de behandelingen door stond Lidewey op haar kiteboard. Ze trouwde met haar vriend Melle en ging op reis. Kreeg ik een appje uit Thailand: ‘Ik ben meteen na de chemo naar Schiphol gereden, dan ben ik hier maar alvast voor ik er weer ziek van word.’ In de laatste maanden van haar leven maakte ze haar opleiding nog af en ging ze naar een vriendin in Oeganda om te helpen in haar weeshuis.”
Feest
Dat ze alles uit het leven haalde, bleek ook uit het feest dat ze kort na haar diagnose gaf. “Ze wist dat het weleens haar laatste verjaardag zou kunnen worden”, zegt Van der Woude. “Tijdens het feest leek haar ziekte ver weg. In een goudkleurige paillettenjurk, op giga naaldhakken en met prachtig haar zag ze eruit alsof ze naar een Oscar-uitreiking ging. Ze was gek op mode, een passie die we deelden.”
Lidewey gáf altijd. Zo wilde ze ook dat de inhoud van haar klerenkast naar haar vriendinnen zou gaan. “We dragen nu allemaal een stukje van haar mee.”



