Martijn & Marijn over de nieuwste Arts en Auto (juni): ‘De liefde spat er vanaf’

martijn & marijn / over het magazine van juni

Hoofdredacteur Martijn & uitgever Marijn bespreken de inhoud van het nieuwe magazine.

Marijn: “Mooi man, een dierenarts op de cover! Voor mij wel weer een bevestiging van hoe gaaf het is dat wij de héle gezondheidszorg bedienen, inclusief de veterinaire sector. Want deze Paul Mandigers heeft een hartstikke interessant verhaal, ook voor zorgverleners in de humane zorg.”

Martijn: “Hij stelt onder meer dat de selectie voor de diergeneeskundeopleiding op de schop moet. Dat ze niet alleen moeten focussen op de superslimme types, maar ook moeten kijken naar wie zich het beste staande kan houden onder druk van mondige diereigenaren.”

Marijn: “Volkomen eens. In de humane geneeskunde ligt de nadruk ook op intelligentie. En natuurlijk, je hebt een aantal slimme koppen nodig, bijvoorbeeld voor wetenschappelijk onderzoek, maar de gemiddelde dokter heeft meer aan sociale skills dan aan een extreem hoog IQ.”

Martijn: “Dat faculteiten teruggaan naar loting vind jij dus positief?”

Marijn: “Zeker, al loten we dan nog steeds in een buitengewoon geprivilegieerde groep. De leaky pipeline begint al op het kinderdagverblijf. Dat is onrechtvaardig én doodzonde. Want ik ben ervan overtuigd dat iemand die in een achterstandswijk opgroeit en een vwo-diploma weet te halen, over eigenschappen en skills beschikt die we in de zorg goed kunnen gebruiken. Ik voel er wel voor om mensen die zo’n reis hebben afgelegd, met enige voorrang te behandelen.”  

Martijn Reinink is hoofdredacteur van Arts en Auto

Martijn: “Zou dat er ook toe kunnen leiden dat minder geneeskundestudenten per se medisch specialist willen worden? Zoals je hebt gelezen in deze Arts en Auto is de instroom en interesse in extramurale artsenopleidingen beperkt, terwijl we die dokters buiten het ziekenhuis keihard nodig hebben.”

Marijn: “Dat betwijfel ik. De meesten kiezen op hun 18e niet voor geneeskunde om Arts M+G te worden. Jongeren worden beïnvloed door Grey’s Anatomy en House. Of een generatie eerder: door George Clooney in ER. Allemaal briljante dokters in het ziekenhuis. Dat is het ideaalbeeld.”

Martijn: “Als je dat beeld wil bijstellen, dan helpt het niet mee dat de witte jas nog altijd zo dominant is in de geneeskundeopleiding. Hoeveel coschappen heb jij buiten het ziekenhuis gelopen?”

Marijn: “Zes weken huisartsgeneeskunde, vier weken bedrijfsgeneeskunde. Na die vier weken begreep ik wel waarom mijn vader vijftien jaar met plezier bedrijfsarts is geweest. De vrijheid en autonomie die je als bedrijfsarts hebt, spraken mij zeer aan. Daar ontbreekt het in het ziekenhuis weleens aan.”  

Martijn: “Waarom koos je dan toch voor het ziekenhuis?”

Marijn: “Ik ben nogal resultaatgericht en dan is opereren ontzettend leuk. Bovendien hou ik van het technische aspect, van de dynamiek, van onderdeel zijn van een team. En in die fase in mijn leven vond ik het niet erg om 60 uur per week te knallen.”

Marijn Houwert is medevoorzitter van Vereniging VvAA en uitgever van Arts en Auto.

Martijn: “De heelkunde past dus bij wat jij belangrijk vindt in je werk. Maar kijk je naar het onderzoek van De Geneeskundestudent, dan lijkt er sprake van een mismatch tussen wat de geneeskundestudenten van nu belangrijk zeggen te vinden in hun toekomstige beroep en hun loopbaanvoorkeuren. Ze geven het meest om een goede werk-privébalans en een sociale werkomgeving. Inhoudelijke uitdaging komt daarna. Salaris en aanzien doen er het minst toe. Daarmee lijken ze buiten het ziekenhuis het best op hun plek en tóch mikt het gros op een bestaan in witte jas.”

Marijn: “Stel dat de Linda jou vraagt om hoofdredacteur te worden en je kunt 180.000 euro per jaar verdienen. Dan heb jij vast een gesprekje thuis. Enquêtes worden vaak idealistisch ingevuld, maar geld is een serieuze factor en dat is niet gek. Je wilt een huis kopen, je wilt je kinderen toekomst kunnen bieden.”

Martijn: “En aanzien? Ook een belangrijkere factor dan studenten in deze enquête aangeven?”

Marijn: “Ik denk van wel. We zijn doorgeschoten in de verheerlijking van superspecialisten. Terwijl we juist supergeneralisten nodig hebben.”

Martijn: “Ik zeg: tijd voor een top-Netflix-serie over dokters buiten het ziekenhuis! Misschien kan het werkzame leven van Willem Bijleveld als inspiratie dienen. Het interview met hem is toch pure reclame voor het huisartsenvak?”

Marijn: “Ja, prachtig, de liefde spat er vanaf. Professionele distantie is belangrijk, maar hij laat zien dat het niet erg is als je die afstand in uitzonderlijke gevallen niet hebt. Sterker: dat maakt de zorg menselijk en beter.”

Delen