Met de dood bedreigd
onvergetelijk / Hij zei dat zijn zoon vaak zeeziek werd
Iedere zorgprofessional heeft wel een patiënt die hij of zij niet meer vergeet. In het geval van klinisch-farmacoloog Koos Brouwers (81) een collega met wie hij een aanvaring had over een recept.

“In de eerste week van mijn nieuwe baan als ziekenhuisapotheker in een streekziekenhuis werd ik min of meer uit het niets met de dood bedreigd door een collega medisch staflid. Een bizar voorval van inmiddels lang geleden, daarom beschouw ik het als verjaard en durf ik het nu te vertellen.
Zeeziek
Op de donderdagochtend van die eerste week meldde zich een specialist. Hij stelde zich voor en vroeg of ik, net als mijn voorganger, een recept wilde honoreren voor 20 amfetaminetabletten (een Opiumwet-middel), bestemd voor zijn zoon. Hij gaf als toelichting dat deze vaak erg zeeziek werd tijdens zeiltochten, en dat de tabletten in combinatie met scopolamine voortreffelijk bij zijn zoon werkten. Ik vroeg hem hoe hij aan die wijsheid kwam. Hij vertelde dat een arts die bij de luchtmacht werkte hem dat advies had gegeven en dat ook enkele luchtmachtpiloten deze combinatie slikten tegen ernstige misselijkheid.
De collega-apotheker bleek vriend én buurman van de medisch specialist die mij had gevraagd het Opiumwet-recept te honoreren
Ik antwoordde hem dat onze beroepsrichtlijnen vermelden dat recepten voor Opiumwet-middelen als regel niet aan beroepsgenoten/collega’s ter hand gesteld mogen worden, en dat ik daarom eerst een collega-apotheker om advies zou vragen. Toen ik hem het verhaal vertelde, was hij het met me eens dat we de pillen niet moesten meegeven. Bovendien wist deze collega me te vertellen dat de betreffende medisch specialist het bewuste middel zelf ook wel gebruikte tijdens lange autoritten naar het buitenland.
Het gesprek werd gedeeld
Wat ik op dat moment niet wist, was dat de collega-apotheker vriend én buurman was van de medisch specialist die mij had gevraagd het Opiumwet-recept te honoreren. Bijzonder detail: de heren zaten toevallig diezelfde avond nog bij elkaar aan de borrel en het gesprek dat ik eerder met mijn collega-apotheker had, werd – onder het genot van een wijntje – gedeeld.
De specialist werd enorm kwaad toen hij hoorde dat ik zijn buurman om advies had gevraagd. Nog diezelfde avond hing hij aan de telefoon: hij klonk agressief en uitte zelfs een doodsbedreiging. Hij verweet me dat ik het medisch beroepsgeheim had geschonden door het over zijn recept te hebben met zijn buurman.
‘P’ van paniek
Ik voelde me bedreigd en belde, ondanks het late tijdstip, meteen de medisch directeur van het ziekenhuis om het voorval te melden. Die stelde mij gerust; hij vertelde dat de medisch specialist in het ziekenhuis bekend stond onder de bijnaam ‘P’, van Paniek.
Gek genoeg heeft onze aanvaring de werkrelatie voor de jaren erna niet verstoord. Kennelijk had mijn handelswijze toch respect afgedwongen.



