Winter in The Cairngorms
reizen / The Cairngorms
Waar de Schotse Hooglanden normaal gesproken al een van de meest bijzondere landschappen van Europa vormen, zijn ze in de winter nog nét wat specialer. Een reis door het grootste nationale park, The Cairngorms, is een aaneenschakeling van lochs, glens en munro’s in de sneeuw, met aan het eind van de dag een pub om in op te warmen.
“We kwamen vanuit Aberdeen deze kant op voor een lunch in Ballater, maar mijn vrouw stelde voor om nog even door te rijden.” Een man staat zichtbaar te genieten van het winterse landschap om hem heen, net voorbij het bescheiden bezoekerscentrum van Spittal of Glenmuick.
Diep in de Schotse Hooglanden, in het Cairngorms National Park, heeft de winter toegeslagen en het resultaat is niets minder dan magisch. De lucht is zonder wolken, het landschap ligt bedekt onder een verse laag sneeuw en het zwenkgras dat erboven uitsteekt, kleurt goud in het middaglicht.

De dagen in de Schotse winter zijn kort, door de noordelijke ligging lijkt het aan het eind van de ochtend al alsof de avond op elk moment kan vallen. Maar onder omstandigheden als vandaag betekent dat een gouden gloed over de vallei en de omringende heuvels en bergen. Niet eens zo heel ver boven ons staan op een helling negen herten met imposante geweien, in het laatste zonlicht van de dag. “Vroeger was dit elke winter zo”, mijmert de man. “Toen moest ik, zelfs aan de kust, dagelijks met mijn sneeuwschep onze oprit vrijmaken.”
The Crown
Voor mij en mijn reisgenoot begon de dag vanochtend in Aboyne, aan de rand van het park. Na een uitgebreid Schots ontbijt in B&B The Boat Inn reden we onder een staalblauwe hemel richting Ballater, om daar dieper het nationaal park in te duiken. Een rit over wegen die nog niet sneeuwvrij waren gemaakt, door een landschap dat nog maar net leek te ontwaken uit een ijskoude nacht. De natuur was voor heel even bevroren in schoonheid.

In een uur of drie wandelden we rondom Loch Muick en zagen we Glas-allt-Shiel, een relatief bescheiden buitenverblijf van het Britse koningshuis. En nu zijn we op weg naar het veel imposantere en bekendere Balmoral Castle. Pas sinds enkele jaren kun je er als bezoeker terecht. Niet binnen, want de koninklijke familie is er nog steeds regelmatig zelf. Maar een blik op het kasteel vanuit de besneeuwde tuinen is reden genoeg om je heel even in een sprookje te wanen. Of in de beroemde serie The Crown. Want de hele dag al voelt het alsof we door het Schotland van de Queen bewegen. Alsof je koning Charles en koningin Camilla elk moment in een oude terreinwagen voorbij kan zien komen rijden.
Ledenvoordeel
VvAA Ledenvoordeel biedt verschillende reisarrangementen aan.
In Ballater, het sfeervolle dorp midden in het nationaal park, is dat ook zo, leer ik van Jasmine Sherry, manager van The Fish Shop. Het visrestaurant werd een kleine twee jaar geleden door het koninklijk paar geopend en met enige regelmaat schuiven ze er aan voor een lunch of diner. “Gewoon tussen de andere gasten. Dan vieren ze net zo goed vakantie als ieder ander”, vertelt Sherry.
We sluiten de dag af in een dorp verderop, Braemar. Daar staat een hotel dat er net zo koninklijk bij ligt als menig paleis. The Fife Arms is onbetaalbaar voor wie er een nacht wil slapen, maar drink een glas whisky in de inpandige bar The Flying Stag en je hebt heel even een vergelijkbare ervaring.
Whisky en wandelen
Zo koninklijk als het zuidelijk deel van The Cairngorms aanvoelt, zo ruig is het in het noorden. Wie vanaf Aboyne omhoog rijdt, ziet het landschap langzaam maar zeker veranderen. Van de lieflijke Deeside – vernoemd naar de rivier Dee – naar de rauwere Speyside. Dit is het land van de Malt Whisky Trail, waar beroemde whiskydistilleerderijen net buiten de grenzen van het nationaal park hun water uit de snelstromende Spey halen en roken als fabrieken uit de tijd van de industriële revolutie.

Net voorbij Grantown-on-Spey maken we ons op voor een nieuwe wandeling. Rondom Glenmore Forest Park, onderdeel van het nationale park en leefgebied van de grootste kudde vrij levende rendieren, lopen we urenlang door een vallei, omgeven door munro’s. Het is het Schotse woord voor een berg of heuvel hoger dan 3000 voet, vernoemd naar de man die de bergen in 1891 als eerste in kaart wilde brengen: Hugh Munro. Hier in The Cairngorms zijn er maar liefst 55 van.
Warmte van de pub
De sneeuw van een paar dagen eerder is inmiddels weggesmolten, maar het maakt de omgeving niet minder mooi. In een waaier van groen- en bruintinten passeren we andere wandelaars. Hoog boven ons cirkelt een zwarte wouw, en als het daglicht langzaam maar zeker weer verdwijnt, zoeken we de warmte van de pub op. Want in welk dorp je ook stopt in of rondom The Cairngorms, er is er altijd wel een waar het haardvuur knappert.
Praktisch
Cairngorms National Park ligt op twee (Deeside) tot drie (Speyside) uur rijden van zowel Edinburgh als Glasgow. Een (huur)auto is noodzakelijk in het gebied (via sunnycars.nl in beide steden te huren). Vanwege de wisselkoers van het Britse Pond (1 GPB = € 1,20) ligt het prijsniveau over het algemeen iets hoger dan in Nederland.
Zie ook visitscotland.com en cairngorms.co.uk voor specifieke info over het nationaal park. Op laatstgenoemde site zijn ook veel wandelroutes en -suggesties te vinden. In het park staan deze routes (die er zijn voor elk niveau) goed aangegeven.
Tip: reserveer tijdig een accommodatie. Er is genoeg keuze, maar vooral kleinere B&B’s en hotels kunnen snel vol raken. Balmoral bezoeken? Zie balmoralcastle.com voor meer info.




