Kilometervreters: fietsavonturen van zorgprofessionals

reizen / fietsavontuur

Ze fietsten pittige afstanden, de een nóg verder (en langer) van huis dan de ander. Onderweg moesten ze geregeld flink afzien. Maar ze genoten vooral: van adembenemende landschappen en onvergetelijke ontmoetingen. Vier zorgprofessionals vertellen over hun bijzondere fietsavontuur.

In het voorjaar van 2023 fietste gepensioneerd huisarts Jos van Bemmel (71) in acht weken tijd vanuit Zuid-Spanje naar zijn woonplaats Hoogland, een afstand van 4.700 km.

Hij is, als het om fietsen gaat, wel wat gewend. Bedwong al eens op een mountainbike de Andes en de Rocky Mountains. Maar wel altijd in het gezelschap van anderen. De eerste nacht in Sevilla bekruipt Jos van Bemmel dan ook even de twijfel of hij er wel goed aan heeft gedaan om nu zonder zijn fietsmaatje – die vlak voor vertrek een been brak – alleen naar Nederland te fietsen.

Maar na de eerste loodzware dag – het is heet, er is geen schaduw, zijn 3 liters water raken al snel op, hij moet met zijn gravelbike geregeld door flinke stukken rul zand ploegen – kan het alleen maar beter worden. En dat wordt het. Natuurlijk zijn er tegenvallers, maar terugkijkend is het een avontuur dat hij voor geen goud had willen missen.

Gevederde vrienden

Vooral Spanje ervaart Van Bemmel als een fijn fietsland, in Italië wordt er veel naar hem gezwaaid, en in Zwitserland is de Splügenpas een killer. Maar de uitzichten maken het tot één van de hoogtepunten van de reis. En dan zijn er nog de vele gevederde vrienden die zijn fietspad geregeld kruisen. “Als vogelliefhebber lukte het me niet om níet te kijken.”

Van zijn dagboeknotities heeft de fietsverslaafde oud-huisarts een boek uitgebracht: Kopwerk en hoofdbrekens. Wat hij van dit soloavontuur heeft geleerd? “Dat je, als je lijf het tenminste goed vindt, op mijn leeftijd nog best in je eentje zo’n fietsreis kunt maken.”

Lees ook: Bergen bedwingen op de fiets


Aan haar reeks fietsvakanties voegde handfysiotherapeut Elise Karssies (38) afgelopen zomer een bijzondere bestemming toe. Samen met internist Larissa van Essen (35) verkende ze de bergen van Kirgizië.

Elise Karssies fietste al eens van Vancouver naar Medford in Oregon, peddelde vanuit Nederland naar Rome en van Genua naar Sevilla, en trapte de nodige afstanden in Zuid-Afrika. “Ik schat dat ik de afgelopen jaren zo’n 10.000 km in het buitenland heb gefietst.”

Onverharde paden

Wanneer Elise en haar echtgenote Larissa van Essen – die als triatleet ook geregeld op de fiets zit – zoeken naar een originele bestemming voor hun huwelijksreis in de zomer van 2024, zien de twee bij bikepacking.com een tour door de wildernis van het dun­bevolkte Kirgizië. Deze Tian Shan Traverse voert voornamelijk over onverharde paden en duizenden meters hoge passen. Het is precies de sportieve uitdaging waar de twee naar op zoek zijn. “Kirgizië doet denken aan het hooggebergte in Oostenrijk en Zwitserland, hoewel er ook trajecten bij zaten waarbij we op één dag heel verschillende landschappen zagen.”

Eenmaal buiten de stad komen ze amper meer mensen tegen. Overdag genieten ze van het fietsen tussen bergreuzen, waarbij ze soms door beken moeten waden. ’s Avonds zetten ze hun tentje op onder de sterrenhemel. “Het is er zó dunbevolkt, bang zijn we niet geweest. Eigenlijk alleen de laatste nacht, voor beren.”

Een volgend avontuur staat al weer in de planning: Zweden. “Dat lijkt ons wel relaxt fietsen, dat wordt wat meer uitrusten.”


Audrey Hensels (33, AIOTO Jeugdgezondheidszorg GGD Zuid-Limburg) en Eloy Hoofs (35, projectleider gemeente Heerlen) legden tijdens hun fietstocht ruim 21 duizend kilometer af door 27 landen.

Zonder echte fietsvakantie-ervaring stappen Audrey Hensels en haar partner Eloy Hoofs in april 2022 op hun nieuwe toerfietsen. Ze hebben hun banen opgezegd en een ambitieuze stip aan de fietshorizon gezet: via Centraal-Azië richting Zuidoost-Azië. “We wilden graag een keer een écht lange reis maken.”

Voor vertrek oefenen ze in België en langs de kust nog een weekje met 50 kg bepakking. Uiteindelijk slapen ze tijdens de 20 maanden durende fietsreis ‘slechts’ 134 nachten in een tentje. Niet alleen via Couchsurfing en Warmshowers belanden ze bij mensen thuis; geregeld krijgen ze spontaan een bed aangeboden.

Extreme temperaturen

“Vooral in het Oosten zijn de mensen ongelooflijk hartelijk.” Agressieve honden, enge tunnels, extreme temperaturen, voedselvergiftigingen en een ziekenhuisopname: ze wegen niet op tegen de vele hoogtepunten. Zoals de landschappen, soms zó mooi dat woorden tekort schoten. “Maar we zagen ook wat voor uitdagingen er liggen als het gaat om gezondheid, ontbossing, luchtvervuiling, klimaatverandering en afvalverwerking.”

Ze benadrukken dat elk land zijn eigen charme had. Maar als ze er dan toch één moeten noemen waar ze nog eens hopen terug te keren: Turkije (Eloy) en Iran (Audrey). Wat ze zal bijblijven? “De enorme veerkracht van mensen. Hoeveel goede mensen er zijn. En waar het in het leven om draait: vriendelijkheid, medeleven, vrijgevigheid en oprechte interesse in elkaar.”

Voor de blogs van Audrey en Eloy, zie thisishowweroll.nl.

Delen