Martijn en Marijn: ‘generatie-onzin’
martijn & marijn / november 2025
Marijn: “Eén ding is zeker. Je redactioneel uit dit nummer zal niet zo viral gaan als het vorige over de veel te lage lonen van zorgmedewerkers. Meer dan 200.000 views op LinkedIn, echt ongekend! Maar ik begrijp dat je dit keer aandacht vraagt voor het lezersonderzoek. Kun je al iets van een tussenstand delen?”
Martijn: “Tot nu toe zien we dat lezers de formule van Arts en Auto over het algemeen erg waarderen, vooral de combinatie van werk en vrijetijd. Op dit moment scoren interviews met zorgprofessionals over hun werk/vakgebied het hoogst. Zoals in dit nummer het interview met verloskundige Bahareh Goodarzi, die zich stevig uitspreekt over discriminatie in de geboortezorg. Toen ik het las, dacht ik op momenten: dit kan toch niet waar zijn?”
Marijn: “Misschien erg, maar ik schrik er niet van. Wat zij zegt, is gewoon waar. De geneeskunde is gemaakt op tekstboeken van witte mannen. Daarom moeten we blij zijn met de Angela Mazen en Janneke Wittekoeks van deze wereld, die aandacht vragen voor het vrouwenlichaam. En daarom moeten we ook blij zijn met deze verloskundige.”

Martijn: “De lifestyle-pagina’s zijn in deze editie vooral gericht op ouders met jonge kinderen. Heb jij er nog inspiratie uitgehaald voor de herfstvakantie?”
Marijn: “Wij wonen in Utrecht; het Nijntje museum en het Spoorwegmuseum hebben we uitgespeeld. Daar zijn we wel 20 keer geweest met de meiden. Ik kan alleen maar beamen dat het aanraders zijn: Nijntje voor echt jonge kinderen, het Spoorwegmuseum vind ik zelf ook leuk. Deze herfstvakantie zijn we naar een indoorskihal en naar Utrecht-Feyenoord geweest. En morgen gaan we muurklimmen. Voor een volgende Arts en Auto wellicht: tips voor sportieve uitjes met kinderen!”
Martijn: “Wij zijn natuurlijk allebei van de generatie die tijd vrijmaakt om met de kinderen op pad te gaan, iets wat voor vaders in de generaties voor ons veel minder vanzelfsprekend was. Wij zitten – zo las ik in het verhaal over generatieverschillen op de werkvloer – op de grens van de pragmaten (1970-1985) en generatie Y (1985-2000). Bij welke pas jij qua kenmerken het meest? Pragmaten zouden in hun werk vooral groei- en resultaatgericht zijn, terwijl generatie Y de focus op plezier en persoonlijke ontwikkeling legt.”
Marijn: “Dan behoor ik tot beide, maar eerlijk: ik heb helemaal niks met die generatie-onzin. Dat iemand van 67 andere wensen heeft dan iemand van 28 lijkt me nogal logisch. Mensen houden van hokjes. Is lekker makkelijk. Maar het gevaar van hokjes is dat je in wij-zij gaat denken, en dan ben je verloren. Zoals in dit artikel ook wordt gezegd: ga gewoon de dialoog aan. Dan kweek je begrip voor elkaar. En vaak blijken die verschillen dan helemaal niet zo groot.”
‘We moeten blij zijn met de Angela Mazen en Janneke Wittekoeks van deze wereld’
Martijn: “Maar voeren jong en oud die gesprekken wel genoeg? We horen toch geregeld dat de gevestigde orde zich stoort aan de werkopvatting van jonge collega’s. En andersom: dat jonge mensen moeite hebben met bijvoorbeeld de bestaande omgangsvormen.”
Marijn: “Er is zeker nog veel te winnen. Laatst hoorde ik een voedingsassistent mopperen over langslopende dokters. Toen ben ik bij haar gaan zitten. Zij werkt al veertig jaar in het ziekenhuis. Vroeger, vertelde ze, liet de professor foto’s van thuis zien en vroeg hij elke dag: ‘Hoe is het, Wilma?’ Nu zeggen jonge dokters haar niet eens gedag, want, zo zegt ze, ‘ik ben maar van de keuken’.”
Martijn: “Dit voorbeeld past in elk geval níet bij de generatiehokjes, waar de babyboomers de werkwaarden ‘hiërarchisch en formeel’ krijgen toebedeeld en Generatie Z als omgevingsbewust wordt getypeerd.”
Marijn: “Ik denk dat de hoge werkdruk veel invloed heeft op collegialiteit. Vroeger lagen mensen na een galblaasoperatie soms nog een week of twee in het ziekenhuis. Nu liggen er alleen nog maar patiënten met enorm complexe problemen. Dat zorgt voor uitdagingen, stress, alles moet op hoog tempo. Daardoor is er bijna geen tijd voor een gesprekje met Wilma én die hoge werkdruk legt nog meer nadruk op a-functionele hiërarchie. Ik val in herhaling maar als we stoppen met dat ge-u en ge-professor zullen gesprekken tussen disciplines en tussen jong en oud veel makkelijker gaan.”
Martijn: “Het verbetert relaties op de werkvloer als alle zorgprofessionals elkaar tutoyeren. Die stelling leggen we op dit moment voor op artsenauto.nl. In het december-nummer volgt de uitkomst, maar ik kan alvast verklappen: niet iedereen is het met je eens.”
Journalist Martijn Reinink is hoofdredacteur van Arts en Auto. Traumachirurg en opleider Marijn Houwert is een van de twee voorzitters van Vereniging VvAA en uitgever van Arts en Auto.


