Onverwacht

onvergetelijk / Onbedoeld had deze man tóch een behandeling gekregen.

Gepensioneerd manueel therapeut Hans Vuurmans (71) denkt nog wel eens terug aan de arrogante patiënt die hem ooit zo van zijn stuk bracht.

Beeld Marcel Leuning

Hij had een lieve, rustige en statige vrouw en was, in mijn ogen, een hotemetoot in onze woonplaats, want directeur. Zij was bekend in de praktijk, ze waren geruime tijd met elkaar getrouwd en allebei de vijftig gepasseerd. Vanuit dat oogpunt heb je toch een bepaald beeld en bepaalde verwachtingen van iemand.

Zelf was ik, toen hij voor zijn afspraak voor een behandeling in de fysiotherapiepraktijk kwam, nog geen dertig. Ik liet hem plaatsnemen in de behandelkamer en vroeg hem even te wachten, zodat ik een patiëntenkaart en informatie kon pakken.

Gedoe

Terug in de behandelkamer lag hij al uitgekleed op zijn buik op de bank. Ik vroeg hem te gaan zitten om een kennismakingsgesprekje, inschrijving, anamnese en onderzoek uit te voeren.Dat was niet nodig, zei hij. Ik kon gewoon beginnen met een massage. “Benut de tijd volledig en verspil het niet aan onnodige formaliteiten.” Behoorlijk van stuk probeerde ik hem te vertellen dat ik een protocol had dat ik echt wilde volgen. Op allerlei manieren probeerde ik de noodzaak van de procedure duidelijk te maken, maar hij hield voet bij stuk. Geen gedoe, gewoon beginnen met masseren.

Ik probeerde beleefd te blijven terwijl hij steeds dwingender werd

Ik probeerde beleefd te blijven terwijl hij steeds dwingender op mijn handelen aanstuurde. Omdat het een zinloos gesprek leek te worden, stelde ik hem voor zich aan te kleden en een afspraak te maken bij de huisarts. De behandeling ging niet plaatsvinden bij mij. Daarbij gaf ik hem het advies goed na te denken over dit voorval, zijn houding en aanpak, met het oog op een eventuele behandeling in de toekomst. Ik gaf aan dat ik mij zorgen maakte over zijn houding. Boos verliet hij de praktijk. Hier zou ik nog wel meer van horen. Ik was behoorlijk aangedaan door deze compleet onverwachte, voor mij aangrijpende, gebeurtenis.

Geschrokken

Ruim een half jaar later liep ik met mijn vrouw te winkelen en zag hem lopen. Hij zag mij ook en kwam recht op mij af. “Nu krijgen we de poppen aan het dansen”, zei ik tegen mijn vrouw, en verwachtte dat hij zou zeggen dat een collega hem wél geholpen had. Dichterbij gekomen stak hij echter zijn hand uit en vertelde dat onze ontmoeting in de praktijk hem erg had beziggehouden. Hij was geschrokken van zijn eigen handelen en boosheid en had ingezien dat hij moest veranderen.

Dat hij recht op mij was afgestapt, bevestigde al dat hij zich hield aan zijn voornemen het voortaan anders aan te pakken. Totaal onverwacht bedankte hij mij vervolgens voor mijn aanpak en zei dat hij spijt had van zijn gedrag.

Iedere zorgprofessional heeft wel een patiënt of cliënt (gehad) die hij of zij nooit vergeet. Heeft u ook een ontroerend of grappig verhaal? Stuur het dan in 330 tot 500 woorden naar redactie@artsenauto.nl (o.v.v. Onvergetelijk).

Delen