Pieter van der Endt (1933-2025)

afscheid / Pieter van der Endt

Huisarts Pieter van der Endt stond bekend als de sportiefste dokter van het Westland. Hij was bijzonder toegewijd aan zijn patiënten, maar soms ook streng. En hij vond niet snel iets zielig.

“Nu bellen ze 112 bij een spoedgeval, toen belden ze de dokter. Als hij net visites aan het rijden was, belde ik het lijstje na: ‘Is hij bij u, of is hij al geweest?’” Nel van Leeuwen was 43 jaar doktersassistent in Monster, waarvan 35 jaar bij huisarts Pieter van der Endt. Jarenlang draaiden ze de praktijk met zijn tweeën.

“Piet was een goeie dokter en een goeie baas. Hij heeft me veel geleerd. Ik assisteerde bij het weghalen van vetbultjes, verzorgde wonden en deed zelf hechtingen met zwaluwstaartjes.” Van der Endt stimuleerde zijn assistent ook op ander vlak.

Hardlopen

“Hij stond bekend als de sportiefste dokter van het Westland. Elke ochtend, zomer en winter, zwom hij in de Noordzee en vier dagen per week ging hij na het werk hardlopen. Ik liep ook hard, maar niet zo fanatiek als hij. Op een gegeven moment zei Piet dat ik wel een halve marathon zou kunnen lopen. Voor ik het wist had hij me ingeschreven voor de City-Pier-City Loop. Bij mijn eerste hele marathon stond hij in het publiek om me aan te moedigen. Ik ben tot mijn tachtigste blijven hardlopen.”

Al die jaren verliep de samenwerking tussen dokter en assistent in grote harmonie. Eén keer was er een ‘ongelukje’. “We werkten voor de eerste keer met Histoacryl en Piet had het tuitje waarschijnlijk niet ver genoeg afgeknipt. Ik kneep en kneep, Piet zei ‘harder knijpen’, we bogen ons met z’n tweeën over het tubetje en opeens spoot het eruit, recht in Piets oog. Dat was met spoed naar het Oogziekenhuis. Hij heeft me er nooit kwaad om aangekeken en wat wás ik blij dat het goedkwam.”

‘Heel wat zwemmers hebben hun leven aan hem te danken’

Zoon en opvolger Pieter Bas van der Endt herinnert zich het voorval ook, als kind van een huisarts met praktijk aan huis. Net als alle oudjaarsnachten. “We woonden aan het kruispunt waar altijd de auto’s in de fik gingen. Mijn vader zei: ‘Ze komen toch bij mij, dan kan ik net zo goed dienstdoen’. Hij heeft heel wat brand- en glaswonden behandeld met oud en nieuw. Zonder verdoving, want hij vond niet gauw iets zielig: ‘Daarnet een grote vent met vuurwerk? Dan nu ook een grote vent’.

Streng

Gezondheidsfreak als hij was, was hij ook streng tegen rokers. Nu weten we meer over verslaving, maar hij kon er met zijn hoofd niet bij waarom je jezelf zoiets zou aandoen.” Van der Endt sr. kon streng zijn tegen patiënten, hij was het óók voor zichzelf. “Vader had een enorme discipline, was zeer toegewijd aan zijn patiënten en super sportief. Het strand was zijn leven, hij was voorzitter van de Reddingsbrigade en oprichter van een EHBO-post. Heel wat zwemmers hebben hun leven aan hem te danken. Dat hij een paar keer naar het gemeentehuis moest om een onderscheiding op te halen, vond hij maar onzin.”

Toen senior in 1998 de praktijk aan zijn zoon overdroeg, was ook dat met weinig poespas. ‘Zorg goed voor je gezondheid en wees aardig voor de mensen, ze zijn aan je overgeleverd’, waren zijn woorden.” Ondertussen was hij maar wát trots dat zijn derde zoon de praktijk overnam.




Delen