Studenten strijden mee tegen COVID-19

Tijdens de COVID-19-crisis dragen ook (para)medisch studenten op allerlei manieren hun steentje bij aan de zorg. Op deze plek vertellen zij wat ze doen en hoe zij de situatie beleven.

Tekst: redactie Arts en Auto

Vierdejaars geneeskunde Elisa ter Kuile (23) uit Groningen is een van de initiatiefnemers van het platform Covid Vrijwilliger. Zij koppelen (para)medisch studenten uit Noord-Nederland aan zorginstellingen in die regio.

“Het is onwerkelijk. Het is gek dat je studie wegvalt. Dat je bijbaantje wegvalt. Dat je sociale leven wegvalt. Ik was anderhalve week bezig met mijn master. Had net mijn eerste stappen in het UMCG gezet, toen bekend werd dat de coschappen zouden worden stopgezet. Wel balen natuurlijk, maar dat was maar even. Al snel ging de knop om en besefte ik dat het niet anders kon. Én dat ik wilde helpen.

Daar ben ik zeker niet de enige in. Met negen studenten van verschillende zorgopleidingen in Groningen hebben we het platform covidvrijwilliger.nl opgezet. Om de vraag van zorgstellingen in het noorden en het aanbod van (para)medisch studenten bij elkaar te brengen. Met dank aan een informaticastudent hadden we snel een website in de lucht. Via WhatsApp, sociale media en de opleidingsmail konden we direct veel studenten bereiken.

Een week nadat we live zijn gegaan, hadden zich al 850 studenten aangemeld. De meesten van hen studeren geneeskunde, maar er zitten ook studenten bewegingswetenschappen, farmacie, verpleegkunde, tandheelkunde, mondzorgkunde, fysiotherapie en logopedie bij. Op dit moment (25 maart, red.) zijn tachtig van hen gekoppeld aan negentien zorginstellingen. Zij werken er als vrijwilliger, al vinden we een reiskostenvergoeding wel vanzelfsprekend. En als je echt zorgtaken verricht, dan mag daar wat ons betreft wel een vergoeding tegenover staan, maar dat is aan de instelling.

Op andere faculteiten zijn studenten ook initiatieven zoals het onze gestart. Er is zelfs een nationale vacaturebank gelanceerd, maar ik denk dat zorginstellingen in dorpjes als Peize en Grootegast daar niet zo snel zullen aankloppen, terwijl ze wel degelijk hulp kunnen gebruiken. En die hulp bieden onze studenten, onder meer in de thuiszorg en in verpleeghuizen, maar ook in de gehandicaptenzorg en bij jongeren die begeleid wonen.

De zorginstelling – die verantwoordelijk is voor verzekeringen en veiligheid van de student – geeft aan welke hulpvraag zij hebben en wat voor student daar bij past. Soms hebben ze een voorkeur voor een bepaalde studierichting of ervaring. Op de coronapoli die is geopend in het UMCG, helpen bijvoorbeeld ouderejaars geneeskunde met triage en screening. Maar moet je aan de balie of aan de telefoon uitleg geven aan familieleden van bewoners van een verpleeghuis, dan maakt het niet zo veel uit wat je studeert en hoe ver je in je studie bent.

We verwachten dat de storm in Noord-Nederland nog zal komen. En dat er dan een beroep zal worden gedaan op nog veel meer studenten. Wij zijn er klaar voor. Het team achter de schermen bestaat inmiddels uit veertig studenten, die in verschillende teams samenwerken. Allemaal vanuit huis. Dat zorgt voor een bijzondere dynamiek, in een bijzondere tijd.”

Sinds januari van dit jaar werkt Bas Kirchhof (22), tweedejaars geneeskunde in Leiden, als huisartsenchauffeur op de spoedposten Leiderdorp, Alphen aan den Rijn en Voorhout.

“Ik ben dit werk gaan doen omdat ik alvast wat extra ‘kliniek’ wilde zien. Voordat de coronacrisis begon, had ik al het nodige meegemaakt. Van met gillende sirenes naar een reanimatie tot een lijkvinding. Het werk is superleuk en leerzaam. Sinds COVID-19 in ons land is, zijn er een aantal dingen veranderd. De spoedpost in Leiderdorp is omgebouwd tot een coronaspoedpost die 24 uur per dag open is. Zelf ben ik van twee dagen in de week werken naar vijf dagen in de week gegaan.

De afgelopen dagen rijden we de hele Veiligheidsregio Hollands Midden door naar coronapatiënten. Wat we zien, verschilt zeer. Van een tachtigjarige man met verdenking van corona tot jongeren van begin twintig die dusdanig ziek zijn dat het bijna zeker corona is. Veel mensen worden ingestuurd. De collegialiteit op de werkvloer en daarbuiten is echt hartverwarmend. Ook tijdens de ritten zijn de mensen op straat erg dankbaar en dat uiten ze ook. Ik ben blij dat ik op deze manier mijn steentje kan bijdragen.”

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*