Martijn & Marijn bespreken het zomernummer

martijn & marijn / juli-augustus 2026

Hoofdredacteur Martijn Reinink en uitgever Marijn Houwert bespreken lichte onderwerpen én zwaardere kost in het zomernummer dat deze week bij VvAA-leden op de mat belandt.

Journalist Martijn Reinink (l) is hoofdredacteur van Arts en Auto. Traumachirurg Marijn Houwert is mede-voorzitter van Vereniging VvAA en in die rol uitgever van Arts en Auto

Martijn: “Heb jij weleens bij een collega geslapen?”

Marijn: “Nou, toevallig wel. Maar dit wordt geen smeuïg verhaal. Ik lag gewoon op een logeerbed in de kamer van het zoontje van een bevriende collega. Toen de Chirurgendagen in het zuiden van het land waren, ben ik daar blijven slapen.”

Martijn: “Je zou een volgende keer een Bed & Breakfast van een collega uit de zorg kunnen overwegen: zoals je in het zomernummer kunt lezen, zijn er genoeg zorgverleners met een B&B aan huis.”

Marijn: “Die zien er allemaal prachtig uit. Maar ik ben niet zo’n B&B-man. Doe mij maar een hotel of appartement. Wij gaan deze zomer naar de Wadden. Jullie?”

Martijn: “Wij blijven ook in Nederland. Een camping in Brabant. Allebei geen vliegvakantie dus. Maar heb jij weleens in een vliegtuig gezeten tijdens een medisch noodgeval? Collega Marte van Santen maakte een reportage over een nascholing op Schiphol over wat je als ‘dokter aan boord’ het best kunt doen.”

Marijn: “Ja, twee keer zelfs. En ik geef eerlijk toe: ik hoop altijd dat er iemand anders opstaat die hier beter in is dan ik.”

Martijn: “Als traumachirurg ben je toch actief in de acute zorg?”

Marijn: “Zeker, maar het liefst wel in een crashroom, met een team om me heen en dat ik iets met een mes kan doen. In zo’n situatie in het vliegtuig heb je meer aan een huisarts of anesthesioloog. Of misschien nog beter: een SEH-verpleegkundige, dat is echt een one-person army. Maar die waren die twee keer niet aan boord, dus kreeg ik een por van mijn eega en ben ik gaan helpen. Gelukkig viel het in beide gevallen mee.

Ik vond dit trouwens wel echt een Arts en Auto-onderwerp. Bij het artikel over Veilig Thuis had ik wat andere gevoelens. Jij zegt altijd dat Arts en Auto geen vakblad is en zich richt op beroepsgroepoverstijgende onderwerpen. Maar dit is wel echt zware inhoudelijke kost. Het had ook in een vakblad kunnen staan.”

Martijn: “Zware kost zeker, maar ik vind het wel een typisch Arts en Auto-onderwerp. Of je nu tandarts, logopedist, verpleegkundige of traumachirurg bent: iedere zorgverlener kan signalen van kindermishandeling en huiselijk geweld tegenkomen. Het overstijgt het eigen vakgebied en daarom past het júist bij ons.”   

Marijn: “Hoe kwamen jullie op dit onderwerp?”

Martijn: “In februari kwam de NOS met het nieuws dat kraamverzorgenden en verloskundigen nauwelijks melding doen bij Veilig Thuis. Dat maakte ons nieuwsgierig. Gezien onze brede achterban vroegen we ons af: hoe zit dat bij andere zorgverleners? Toen in april nieuwe cijfers verschenen, zagen we grote verschillen tussen beroepsgroepen, en dat sommige van hen minder vaak meldden dan een jaar eerder. Dat was aanleiding voor ons om erin te duiken.”

Marijn: “En toen kwamen jullie veel negatieve ervaringen met Veilig Thuis tegen.”

Martijn: “Daar waren we zeker niet naar op zoek. We begonnen met een verloskundige uit Amsterdam-Zuidoost; zij had meerdere negatieve ervaringen. Daarna benaderden we een huisarts, die vergelijkbare verhalen had. Maar op basis van twee bronnen kun je geen conclusies trekken. Daarom hebben we een vragenlijst op artsenauto.nl gezet. Dat leverde zo’n zestig reacties op, uit verschillende beroepsgroepen. Meer dan veertig daarvan waren overwegend negatief. Dat is natuurlijk niet representatief; zo’n oproep is gevoelig voor selectiebias. Maar we vonden dit wél een serieus signaal.”

Marijn: “Het lijkt me dat we dit zeker serieus moeten nemen. Ik vind het zorgelijk dat zorgverleners problemen ervaren met de bereikbaarheid van Veilig Thuis of het gevoel hebben dat er onvoldoende gebeurt na een melding.”

Martijn: “Die ervaringen verdienen wel wat nuance. De vertrouwensarts van Veilig Thuis wijst in het artikel op het feit dat veel zorgverleners niet goed bekend zijn met de werkwijze van Veilig Thuis. En verschillende respondenten benadrukken ook hoe betrokken en behulpzaam medewerkers zijn, terwijl zij te maken hebben met hoge werkdruk en personeelstekorten.”

Marijn: “Dan hoop ik maar dat de alarmbellen in Den Haag afgaan. Kinderen zijn het meest dierbare en kwetsbare dat we hebben. Die moeten we zo goed mogelijk beschermen.”

Martijn: “Viel je eigenlijk ook over dit ‘zware’ onderwerp omdat het in een verder overwegend ‘licht’ zomernummer staat? Daar hebben we op de redactie wel over gediscussieerd. Breng je zo’n verhaal in de zomer, of wacht je tot september of oktober?”

Marijn: “Ik vind het moment wel goed. Vakantie is ontspanning, maar dat betekent niet dat de wereld even stilstaat. Het kan geen kwaad om tussen al het leuks en luchtigs ook stil te staan bij zaken die er écht toe doen.”

Wie wordt Zorgstem van het Jaar 2026?
Zorgprofessionals laten steeds vaker van zich horen, óók buiten de werkvloer. Om deze ‘zorgstemmen’ te vieren, initieert Arts en Auto voor de tweede keer de Zorgstem van het Jaar. Wie zou u kiezen? Stem nu voor Zorgstem van het Jaar 2026

Delen