Martijn & Marijn over het mei-nummer
martijn & marijn / over het magazine van mei
Hoofdredacteur Martijn & uitgever Marijn bespreken de inhoud van het nieuwe magazine.

Marijn: “Ik was erg onder de indruk van het verhaal van Tarek Meguid. Dat je als zorgverlener, met gevaar voor eigen leven, naar Gaza gaat om mensen te helpen, daar kun je alleen maar heel veel respect voor hebben. Ik bewonder zijn moed en de manier waarop hij zich uitspreekt over de situatie daar.”
Martijn: “Dat laatste verwacht Meguid ook van andere zorgverleners. Hij vindt dat zij een ‘morele en professionele verantwoordelijkheid hebben’ om niet weg te kijken, maar hun stem te laten horen en te pleiten voor menswaardigheid.”
Marijn: “Ben ik met hem eens. Het is verschrikkelijk wat er in Gaza, en op andere plekken in de wereld, gaande is. Nooit eerder zijn er wereldwijd zoveel hulpverleners omgekomen door geweld als afgelopen jaar. In Gaza worden medewerkers van het Rode Kruis beschoten; dat is een flagrante schending van het oorlogsrecht. Ik vind dat we dat moeten benoemen.”

Martijn: “Als je je uitspreekt over de verschrikkingen in Gaza, dan leggen sommige mensen dat uit als ‘een kant kiezen’. Dat kan een reden zijn om je niet publiekelijk te uiten.”
Marijn: “Geweld tegen zorgverleners mag niet en kan niet. Nooit. Nergens. Dat heeft niets met politiek te maken. Natuurlijk wil ik niemand dwingen om zich publiekelijk ergens tegen uit te spreken; dat bepaalt ieder voor zich. In plaats van jezelf uitspreken, kun je ook een geluid versterken. Als VvAA doen we dat bijvoorbeeld door het Zorgcongres Gaza op 14 mei te ondersteunen. En in feite doen jullie dit als Arts en Auto ook door deze gynaecoloog een podium te geven en met jouw redactioneel.”
Martijn: “Welk verhaal, naast dat van Tarek Meguid, sprak je in deze Arts en Auto het meest aan?”
Marijn: “Het artikel over zeggenschap. Ik vind het heel belangrijk dat verpleegkundigen meer gehoord worden én zich meer laten horen. Want het is een beroepsgroep met heel veel potentieel.”
Martijn: “In juli is het twee jaar geleden dat het recht op zeggenschap in de zorg wettelijk is vastgelegd. Sindsdien zijn er Verpleegkundig Stafbesturen bijgekomen en hebben Verpleegkundige Adviesraden meer rechten gekregen. Maar zie jij op de werkvloer dat verpleegkundigen daadwerkelijk meer zeggenschap hebben?”

Marijn: “Ik ben een beetje gebiased. Ik werk samen met medium-care- en SEH-verpleegkundigen, die laten wel van zich horen. Als ze het niet met me eens zijn, zeggen ze dat. Maar ik hoor ook dat dat zeker niet op elke afdeling vanzelfsprekend is.”
Martijn: “Dat blijkt ook wel uit de Landelijke Monitor Zeggenschap 2024. De ruim 22.000 ondervraagde zorgmedewerkers, waaronder ruim 15.000 verpleegkundigen, gaven gemiddeld een 6 voor ‘ervaren zeggenschap in het werk’. Dat is hetzelfde rapportcijfer als het jaar ervoor.”
Marijn: “Dat impliceert dat we meer moeten doen om ze zeggenschap te geven, of ze het gevoel te geven dat ze zeggenschap hebben.”
Martijn: “Is het vooral dat eerste? Zit het ‘m in de organisatie, in de hardnekkige hiërarchie? Of meer in het tweede? Susette Keijzer van Nurses Know Better zegt in het artikel: “Veel verpleegkundigen zijn van nature bescheiden; nemen weinig ruimte in, vinden het lastig hun mond open te doen.”
Marijn: “Beide. Vaak zit het ‘m in kleine dingen. Denk aan een verpleegkundige die 3 dagen van 10 uur wil werken, maar dat mag volgens de regeltjes niet en dus werkt ze 3×8. Zonde! Maar het zit ‘m inderdaad ook in de aard van veel verpleegkundigen: faciliterend, zorgen dat het proces goed loopt, de lieve vrede bewaren. Daarom moeten we handvatten aanreiken om ze te helpen om hun stem te laten horen. Want ze willen wel graag. Twee weken geleden hebben we de VvAA-leergang ‘Laat je STEM horen’ gelanceerd, en direct hebben zich meerdere verpleegkundigen aangemeld die zeggen: dít is wat we nodig hebben.”



